با این که سن و سالی ندارم به این نتیجه رسیدم که خیلی از قوانینی که توی زندگی ما وجود داره که خیلی راحت قبولش کردیم و فقط به خاطر جذاب بودنش و این که "اگه این اتفاق بیفته چی میشه" به وجود اومده که کلا با خیلی هاشون مخالفم
بزاریم برای اول کار دو تا جمله از دو فرد معروف برای بهتر متوجه شدن دیدگاه خودم برای شما بنویسم
کسی که داره فکر میکنه کاری نمیکنه و کسی که در حال دویدنه فکر نمیکنه
سوکراتس بازیکن فوتبال برزیل (البته از طرف اون شنیدم نمیدونم ضرب المثل یا شاید یک جمله معروف باشه)
Antisocial behavior is a trait of intelligence in a world full of conformists.
رفتار ضداجتماعی یکی از ویژگی های نبوغ است در جامعه ای که پر شده از کانفورمیست
نقل قولی بدون منبع از نیکولا تسلا
منظور از کلمه کانفورمیست توی دیکشنری های خارجی اینطوری بیان شده :
شخصی که مطابق با استانداردها یا آداب و رسوم غالب رفتار می کند و به طور معمول از رفتار غیر متعارف خودداری یا اجتناب می کند
البته آخر این مطلب قراره یک قاعده ذهنی برسم که خودمم شروع کنم به عملی کردنش
اگه کتاب " هنر ظریف بیخیالی " از مارک منسون خونده باشید یک قسمت کتاب اینطوری بیان کرده که اگه من وقتی وارد یک مهمونی میشم هدفم این باشه که همه ی افراد درون مهمونی از من خوششون بیاد قطعا شکست میخورم چون یک سری عوامل خیلی زیاد تاثیرگذار در این موضوع هستند که از دسترس من خارج اند و من هم هیچ تغییری نمیتونم توی اون ها انجام بدم
دو موضوع توی جامعه بیان میشه اول این که " قبل از انجام هر کاری فکر کن " که در بهره اول درست از آب در میاد مثلا اگه خواستی از خیابون رد بشی اول فکر کن ببین ماشین از سمت چپ و راست در حال آمدن است یا نه ؟ بعد شروع به عبور از خیابون کن
خب در نگاه اول درست میاد ولی بزارید یک سوال بپرسم شما بار اول چطور از خیابون عبور کردید ؟ نشستید روی جدول با استفاده از الگوریتم های ریاضی و قواعد و قوانین فلسفی یک روش اخلاقی با درصد موفقیت بالا برای عبور از خیابون عبور کردید ؟ معلومه نه !!!!
خب پروسه ای که من برای رد شدن از خیابون طی کردم اینطوری بود اولش توی کوچه پس کوچه ها با مامان یا بابام میرفتم که خلوت بود و حتی وقتی یک موتور رد میشد از ترس و لرز به دیوار میچسبیدم که بهم منو یه وفت نخوره ? بعد کم کم مامان و بابام دستم رو گرفتند و چند سال فقط اجازه داشتم با اون ها از خیابون رد بشم و بعد یه روزی توی دوران مدرسه تصمیم گرفتند که خودت میتونی بری و بیای پس برو دو تا پاکت شیر از حاج عبدالله بقال محل بگیر بیا
اگه این پروسه رو توی خیلی از کارهایی که توی زندگیمون به اشتباه انجام دادیم و به جایی نرسیدیم ، انجام میدادیم شاید موفق تر بودیم مخصوصا اگه مثل من آدم کمالگرایی باشید و به فکر کردن و درست انجام دادن همه کار ها قبل انجام دادنش فکر کرده باشید خیلی به دردتون میخوره و حتی توی فیلتر کردن افکار و افراد دوربرم خیلی کمک میکنه
اگه یک سری کتاب های موفقیت مثل کتاب های برایان تریسی که معروفشون همون " قورباغه ات را قورت بده " هستش یک قانونی داره که میگه روزتون رو با انجام سخت ترین و ترسناک ترین کار ممکن شروع کنید که یک جورایی این هم مثل همین قانونیه که دارم البته میدونم خیلی ها نسبت به این کتاب های موفقیت بدبینی خاصی دارند ولی اگه بسطش بدیم یک چیز خیلی جالبی میشه
چند وقت پیش از یک نفر یک خاطره جالب شنیدم ، میگفت که یکی از دوستاش وقتی اولین پروژه برنامه نویسی اش رو گرفته هیچی از برنامه نویسی نمیدونسته !!! هیچی !!! و بعد یک هفته شبانه روز نشسته کار کرده و همراه با یادگیری زبان برنامه نویسی اون اپلیکیشنی که پروژه اش رو گرفته بوده تحویل داده ولی بازم این منظورم نیست چون کار هر کسی نیست اینقدر سخت کار کردن و انجام دادنش مگه این که واقعا عاشقش باشی
چیزی که این قانون برای من کمک کرده اینه انتقاد کردنم از بقیه خیلی کمتر شده و کلا ذهنم رو صرف خیلی از مسائل نمیکنم . توی ذهنم اگه از عملکرد یک آدم انتقاد میکنم با خودم فکر میکنم اصلا صلاحیت نظردادن در این مورد رو دارم ؟ اگه من توی اون شرایط بودم ممکن بود همین انتخاب رو داشته باشم ؟ و بعد میفهمم کلا نه حقیقت رو میتونم عوض کنم و نه نظر من کمک به تغییر در این وضعیت میکنه و نه قراره در آینده کاری در رابطه با این موضوع انجام بدم .
خب خیلی حرف زدم اگه تا اینجا اومدید نظرتون رو در مورد این نوشته برام بنویسید . تشکر ❤❤❤