
روزی روزگاری که بنده شروع به نوشتن کردم، تنها چیزی که میدانستم این بود که یک کیبرد جلوی دستانم قرار دارد و باید درباره چیزهایی که به من محول میشود بنویسم. در واقع موضوعاتی را دریافت کرده و شروع به نوشتن میکردم. بنا به شغلی که در آن کار فعالیت داشتم همه چیز کاملا تخصصی بود اما فرقی نداشت عامیانه بنویسم یا کتابی. در واقع برای صاحب کار اصلا مهم نبود که چگونه باید نوشت. از این رو من هم فکر میکردم هر چقدر به زبان خودمانی با افراد صحبت کنیم یعنی بهترین کار را کردهایم. شروع کردم مباحث تخصصی را به زبان گفتارمان، نوشتن. البته این را هم بگویم که در آن، زمان اکثر افراد همین کار را میکردند و اینگونه مینوشتند. کسی خیلی به تولید محتوا و اینکه تولید محتوا چقدر برای یک سایت مهم است، اعتقادی نداشت. البته که من هم فقط بخش کوچکی از مسئولیتم در آن شرکت، نوشتن محتوا بود.
عامیانه نوشتن یا ننوشتن
جالب اینجاست که بدانید در مدت زمان کوتاهی تمام صاحبان سایتها متوجه شدند که تنها راه نجاتشان، تولید محتواست! زمانی که با دقت شروع به بررسی محتوا، نوشتن آن، پیدا کردن شخصی برای تولید محتوا و … کردند همه چیز معنای خود را پیدا کرد. حتی مبحث عامیانه نوشتن یا ننوشتن هم مسئله مهمی شد که اکثر افراد روی آن تمرکز کردند. اما چه نتیجهای حاصل شد؟
نتیجهای که از آن حرف میزنم تقریبا یک تصور شخصی و کمی گستردهتر در حد و حدود جامعهای مشخص از تولید کنندگان محتواست!
برای نوشتن عامیانه یا کتابی باید به موضوع سایت توجه شود!
متوجه منظور این جمله شدید؟ یعنی چیزی که مسلم است، شما نمیتوانید درباره یک مبحث تخصصی صحبت کنید و آن را بصورت زبان گفتار بنویسید. قطع به یقین اتفاق جالبی نیست و بیاهمیت تلقی میشود. اما اگر درباره محتوای یک بلاگ شخصی، آشپزی، بلاگی مربوط به سفر و … صحبت میکنیم، خیلی راحت میتوانیم زبان عامیانه خود را دخیل کرده و جوری بنویسیم که انگار با کاربران خود حرف میزنیم.
در واقع تمام حرفهایی که زده شد، مبتنی بر رد کردن یا نکردن نوع نوشتار نیست. شما حق دارید هرطور که میخواهید، تولید محتوا کنید. اما اگر اصول آن را بدانید خیلی بهتر مینویسید. به نظر شما عامیانه نوشتن بهتر است یا رسمی نوشتن؟