
در دنیای امروز، تنها باهوش بودن نمیتواند دلیلی برای پیشرفت باشد. افراد باهوش نیز دچار اشتباهات احمقانهای میشوند که مانعی در مسیر پیشرفت است. این افراد هرچقدر هم که از هوش زیادی بهرهمند باشند زمانی که این هفت اشتباه ساده را مرتکب شوند، پیشرفت نخواهند کرد.
1. یکسان نبودن حرف و عمل
آماده سازی امکانات و ابزار لازم و برنامهریزی، بخشی از مقدمات رسیدن به هدف و موفقیت بهحساب میآیند اما عملکردن به آن ها بسیار مهمتر است. حتی اگر نابغه هم باشید فقط با فکر کردن نمی توانید به موفقیت برسید. بدون کار و تلاش کردن این امکان اصلا وجود ندارد پس آستینهای خود را بالا زده و لباس خود را خاکی کنید.
2. نمایش ندادن توانایی رهبری و مدیریت
سرگروهی یا رهبری و یا مدیریت فقط یک جایگاه یا عنوان نیست و به طور مستقیم به عملکرد، تاثیرگذاری و نتیجه کار مرتبط است. چند فرد باهوش دیدهاید که قبل از رسیدن به پستهای بالا، قابلیت رهبری از خود نشان نداده باشند؟ پس اگر توانایی مدیریت و رهبری دارید آن را نشان دهید. قطعا با این رویکرد در مسیر پیشرفت به جایگاههای بهتری خواهید رسید.
3. نداشتن بیان ساده و عامیانه
در ارتباط متقابل و آموزش دادن به افراد، مسئولیت انتقال اطلاعات به صورت قابل فهم برای مخاطب بر عهدهی فرد توضیح دهنده است. یک فرد باهوش باید بتواند که مطالب تخصصی را به طور واضح و ساده و کمی عامیانه تر توضیح دهد تا شنوندگان بتوانند حرفها و توصیههای او را متوجه شده و عمل کنند. باید تصور کنید که دیگر افراد به اندازه شما باهوش نیستند و نمیتوانند تفکرات شما را بخوانند و ممکن است از صحبتهای پیچیده، سردرگم شده و برداشت دیگری کنند . این اتفاق ممکن است باعث دلزدگی مخاطب نیز شود. اگر وظیفه توجیه افراد برای انجام مسئولیت هایشان در یک گروه را به عهده دارید یا میخواهید که یک خلاصه از روند برنامه ریزی ها را به اعضا ارائه کنید در صورت بروز این اشتباه به موفقیت دست نیابید.
4. تکروی و نسپردن کار به دیگران
افرادی که با واگذاری مسئولیتها به دیگران و تقسیم کار مشکل دارند، دلایل متعددی پیش خود دارند برای نمونه: ( اگر این کار را خودم انجام دهم، وقت کمتری میبرد یا اینکه اگر این کار به دیگری سپرده شود حتما خرابکاری خواهد کرد یا من که خودم میتوانم این کار را انجام دهم پس چرا به دیگری بسپارمش و ... )
زمانی که فرد از سپردن کارها به دیگران از خود ترس نشان دهد، توانایی پیشرفت را از تیم خود میگیرد. ولی در صورت واگذاری وظایف به افراد دیگر، نتایج بهتری حاصل خواهد شد و بازدهی تیم یا گروه به شکل قابل ملاحظهای ارتقا خواهد یافت. اگر مدیر نتواند مسئولیتها را بین تیم خود تقسیم کند و نتواند از توانایی های اعضایش به درستی استفاده کند مجبور است تا به جای اعضا هم کار کند شاید این طور به نظر بیاید که با یک مدیر فعال و پرتلاشی را میبینیم که حضورش در جایگاه فعلی ضروری است. و این یک اتفاق مثبت برداشت شود اما در واقع به مرور زمان از ترفیع گرفتن آن مدیر جلوگیری خواهد کرد.
۵. بی توجهی به بازخورد ها
ارتقای کارایی و بازدهی نیازمند توجه به بازخوردهاست. باز خورد ها و نظرات دیگران بهترین معیار برای یافتن نکات مثبت و منفی نتیجه کار است. با نادیدهگرفتن بازخوردها، ممکن است مشکلاتی که میتواند اثربخشی و بازدهی را کاهش دهد، دیده نشوند.
۶. داشتن وسواس و انتظار بازدهی صد درصد
(از نرسیدن به کمال نترسید، هیچگاه به آن نخواهید رسید)
از گفته سالوادور دالی نقاش معروف و بنیانگزار سبک سورئالیسم میتوان برداشت کرد که کمالگرایی افراطی میتواند بازدهی را پایین آورد و انتظار داشتن بازدهی صد درصد کاملا بیهوده است. اگر برای رسیدن بینقص به هدف صبر کنید شاید نتوانید اصلال به آن هدف برسید و به موفقیت دست یابید. نگاه واقع گرایانه به دور از انتظارات بیجا ایجاب می کند که موفقیت و رسیدن به هدف را به صورت نسبی و به دور از مطلق گرایی ببینید.
7. غافل شدن از اصل "همه چیز را همه گان دانند"
همواره به حرف زیردستان یا همکارانی که حتی تخصص لازم را در زمینه مورد نظر تان ندارند توجه کنید. زیرا ممکن است به علت بهرمندی از تجربیات زیاد، ایدههای خوبی به پروژه ها اضافه کنند. درس گرفتن از تجربیات دیگران بسیار بهتر از این است که دوباره زمان و پول خود را هدر داده و مرتکب آن اشتباه شوید. همیشه این را به یاد داشته باشید که همه چیز را همگان دانند.
داشتن استعداد خدادادی و یک برتری نسبت به دیگران میتواند باعث موفقیت شود اما لازمه رسیدن به موفقیت نیست. بهره مندی افراد از ضرایب هوشی مختلف باعث تفاوت افراد در درک و فهمیدن مسائل و پیدا کردن راه حل برای آن است. افراد باهوش شاید بتوانند راه حل های خوبی داشته باشند اما با اشتباهاتی باعث ضایع شدن هوش خود میشوند.