
بازار کار با دو دهه اخیر بسیار متفاوت است و افراد تا سن بازنشستگی شان در یک شرکت باقی نمیمانند، شاید سه سال، شاید چهار سال و شاید بیشتر؛ در این اوضاع بی ثبات بازار کار، افراد بیشتر تمایل دارند کسب و کار خودشان را راه اندازی کنند. راه های مختلفی وجود دارد که بتوان کسب و کاری را راه اندازی کرد، اما در این مقاله میخواهیم در مورد دو روش فریلنسرینگ و کارآفرینی و ارتباطی که بین آن ها وجود دارد صحبت کنیم.
از فریلنسری تا کارآفرینی
ست گودین یکی از بزرگان عرصه بازاریابی که خود را فریلنسر میداند، به خوبی هر یک از این دو روش را توضیح میدهد:
فریلنسر کسی است که برای کاری که انجام میدهد، دستمزد میگیرد؛ یا ساعتی و یا شاید هم بر اساس پروژه. فریلنسرها مینویسند، طراحی میکنند، مشاوره میدهند، برنامه نویسی میکنند و... . اما کارآفرینان ایده ای دارند و با استفاده از پول خودشان یا شخص دیگری که سرمایه گذاری میکند، برای ایجاد یک تجارت بزرگتر و توسعه آن استفاده میکنند.
با فرض داشتن مهارتی خاص، فریلنسینگ یک راه نسبتا آسان تر و ارزان تر برای راه اندازی یک کسب و کار است و بعضی از افراد، فریلنسینگ را پلی به کارآفرینی میدانند.
یک فریلنسر یاد میگیرد که چگونه مشتری پیدا کند، چگونه با او صحبت کند و چگونه او را راضی نگه دارد. فریلنسینگ این امکان را میدهد که فریلنسر بتواند مهارت های خود را طوری به نمایش بگذارد تا آن طور که میخواهد درآمد کسب کند.
اما راهاندازی یک کسبوکار شما را کار آفرین نمیکند، بلکه شما را به یک صاحب کسبوکار تبدیل میکند. کارآفرین کسی است که ریسک مالی قابل توجهی را به امید کسب سود از ایده کسب و کار خود میپذیرد.

مهارت یا ایده، تفاوت اصلی
یک تفاوت اساسی بین کار آفرینان و فریلنسرها وجود دارد و بیشتر به طرز فکر آنها بر میگردد. فریلنسرها بر اساس مهارتهای خود حرکت میکنند در حالی که کار آفرینان بر مبنای ایده هایشان.
فریلنسرها از خلق چیزهایی لذت میبرند که دیگران دوست دارند و یا نیازشان را برطرف میکند؛ آن ها مینویسند، نقاشی میکنند، عکس میگیرند، طراحی میکنند یا کد مینویسند و ایدههایشان برای بهبود کیفیت ارائه خدمتشان و کسب درآمد بیشتر است.
اما کارآفرینان یک ایده را میگیرند و آن را اجرا میکنند. آنها دیدگاههای خلاقانه خود را دنبال میکنند و راهی برای کسب درآمد از آن مییابند.
مسیرهای کارآفرین و فریلنسر ممکن است تا جاهایی مشترک و منطبق بر هم باشند، اما ذهنیتی که برای انجام کارتان دارید، اهمیت بالایی دارد.
ست گودین یک نکته دارد:
فریلنسینگ یک گام اساسی در سفر کار آفرینی است.
وقتی یک فریلنسر هستید، مشخص است که اولویت های شما چیست؟ پروژهها، مشتریان و تلاش تا دقیقه نود برای ارائه هر چه بهتر پروژه؛
هنگامی که از فریلنسری به کارآفرینی پل میزنید، فعالیتهای زیادی به یک باره اضافه میشوند؛ تا به خود میآیید، میبینید که حسابدار هستید و یا بازاریاب، طراح گرافیک، نویسنده وبلاگ، ویرایشگر ویدیو و موارد دیگر شدید.
کارآفرینی انجام اولویتبندی بیرحمانه را برای شما ضروری میسازد؛ یعنی مجبورید به یک باره چندین کار را باهم انجام دهید که همه هم مهم هستند و هم فوری و به تعویق انداختن هیچکدامشان به صلاح نیست. تقریباً غیرممکن است که بتوانید روی جنبه ای از تجارت تمرکز کنید.

نتیجه گیری
در نتیجه درست است که فریلنسری یک پل به کارآفرینی است و یک فریلنسر میتواند بهتر از هر فرد دیگر دست به کارآفرینی بزند، اما فراموش نکنیم که کارآفرینی مسئولیت پذیری و سخت کوشی مضاعفی میطلبد و باید پی سختیهای آن را به تن مالید.