به نظر میآید گیج ۱۷ ساله دست از رویاپردازی برنمی دارد و گاه حالات برتولوچی دارد و گاه حاتمیکیا. کلمه همذات پنداری از آموزه های ایشان به معنای لغوی شبیه به همان همزادپنداری است اما سینما نام برازنده تری برایش برگزیده خلاصه در این همزادپنداری یا هرچه شما مایلید بخوانید اش این بار فرانسیس هالادی یاد نقش رویاست یا شاید هم تلاش برای پیوستن یک رویا به رئالیتی
تکرار مکررات این روز های هر آدمی. گیج ۱۷ ساله میگوید برای مونث خوب خوانده شدن نباید لزوماً بانوی مطبخ باشی یا اندام ساعت شنی و گامهای شمرده شمرده ات را به رخ بکشید از نظرم فرانسیس هم یک مونث خوب است و شبیه به الگوی زن وحشی وامانده از high hills ها
شاید نیت اصلی هنگام تماشای فرانسیس در حال شکوفه زدن روی ریل مترو دچار تزلزل شود اما باز هم خودش است که زنگوله شرم را برای خودش تکان میدهد
فیلم سرشار از جامپ های ارتیستیک است و بیت هاو ضرباهنگ هایی هم با آن جامپ کات ها موزون شده اند.
فرانسیس ها هم یک اثر سینمایی ابزورد است (گیج نام سینما ابزورد را کهن الگو میگذارد) لحظه فرو بردن سر به زیر آب درون وان یک لحظه اسلوموشن از فریاد ماریون در فیلم مرثیه ای برای یک رویا است فرانسیس برای این دنیای جدید و لمس آن تنهایی را به پیشانی چسبانده و حمل می کند
فضای سیاه و سفید فیلم می تواند یادآور فیلم منهتن باشد اما فراغ و آرامش و گسستگی خیال مربوط به نیویورک نیست بیشتر حال و هوای LA را دارد و نه منهتن، شهر نمایشنامهها
فرانسیس یک مونث خوب است غیرقابل قرار شلخته،دارای آکنه،و نادان دانسته های خودش

#فیلم#نقد#فرانسیس_ها#گیج