وی در جستجوی قدرت والای عشق،مالاتوف هارا پرتاب نخواهد کرد
نمیدانم نکته ی مثبت،فضای ازاد معاشقه ی پاریسی بود یا تنوع میان مارکسیسم و مائوئیسم جاری در هرجمله ،اما تنها من،عقیده پوچم را نسبت به این اثر برهنه میگویم،برهنه اما نه به زیبایی ایزابل
در درجه ی اول به نظرم هنر دیگر نمیتواند صرفا مجموعه اثار دستی باشد و گاه هنر مغز و تفکرات است و گاه حرکات اغواگرایانه بدن
عقاید متعصب تئو در مائوئیسم و جنبش پرولتاریا و کودکی و برخورد بچه گانه اش هنگام date متیو و ایزابل،سرشار از تضاد هایی دشوار است و تنها چیزی که ثابت میماند لباس های نازک ایزابل است که احتمالا از ناف پاریس خریداری شده و شاید هم ارامشش هنگام پخش la mer قطعه ای که یاداور همان مثلث اروتیک است
تمام تصورات من خلاصه میشود در ذهنیت متیو که هر چیز را حتی ان مثلث عشق را هم مانند عشق کلیشه ی امریکایی میبیند و سعی دارد که روتین سازی را یه نحو احسنت انجام دهد
زهی خیال باطل متیو،در پاریس عشق هنری است غیر دستی و دست نیافتنی،تنها شمع چشمک زنی است که با هر خاموشی و چشمک مرا یاد دهانت می اندازد
باز هم به گفته تو:او زیباست حتی اگر مست نباشم
پی.اس:تلاش برای فن عمیق تو بودن
پی اس ۲: اولین تجربه از تماشای برتولوچی
#dreamers #bernardobertolucci