هرچه بیشتر پا به سن میگذارم، بیشتر مادیات در جلوی چشمم رنگ میبازد، با اینکه هر کس و هر جا که مینشینم، همه دل در گرو حقوق بیشتر، درآمد بالاتر، ماشین بهتر و ... نهادهاند.
من بیشتر از همه کار میکنم و کمتر از همه درآمد دارم، من درختی کاشتهام در بیابانی که با خون خود آبیاریاش میکنم، زمانی که من بمیرم، آن درخت میوه میدهد.
من یک کارآفرینم !
این نابخشودنیترین عنوان یک انسان است، شاید از هرچیز دیگری زیباتر به نظر آید، اینکه رئیس نداری، ساعت رفت و آمدت دست خودت است و ...؛ اما راستش را بخواهی اگر به عمق این بازی وارد شوی میفهمی فقط یک چیز است که تو را کارآفرین نگه میدارد و آن عشق است و تنها عشق است !
با یک مشت آدم خموده و خسته؛ یک مشت مایوس ناامید؛ یک مشت از همه رنجیده با فکر خراب و منفی باف، واقعا میشود دنیا را جای بهتری کرد؟ اصلا چه کسی این دنیا را اینقدر تنگ کرده است؟ آیا مردمی که جز نیک قلبی برای هم نوعشان نخواسته اند دنیا را اینگونه ناآرام کردند؟ یا آنهایی که با فکرهای مریضشان به هر چیز با دیده انکار نگاه کردند و باهمه سر جنگ داشتند؟
اصلا این دنیا از چه زمانی رو به ویرانی گذاشت که یک عده فکر کردند حقی بیشتر از باقی دارند، یک نظام درست کردند و در آن نظام خود را برتر دانستند و حکمرانی را آغاز کردند.
آنوقت از هر گوشهای از دنیا یکی دوتا از این تیپ آدمها پیدا شدند و محیط زیست، بشریت و هرآنچه در زیر و روی این زمین یافت میشد را فدای خواستههای خودشان کردند.
معتقدم میشد بهتر زیست، اگر قلبهایمان حاکم بود نه فکرهای کج و کولهمان !
باید چکار کنیم؟
باید عشق را در کار کنیم!
اول باید بدانیم هرآنچه میکاریم برای ما نمیماند، شاید اگر خوب بکاریم به نسل بعد ما برسد.
دوم، باید برای ساختن به یکدیگر امید دهیم، نمیشود با ناامیدی سقف مسجد شاه ساخت که صدها سال کار کند یا منار جنبان ساخت؛ هیچ هنرمندی زمان را در هنر خود تاثیر نمیدهد، هنر زمانی هنر میشود که زمان برایش بی معناست.
زمان برای ماشین پول سازی مهم است، برای چاپ اسکناس مهم است، برای تولید ماکارونی یا چیپس مهم است، اما برای شمایی که میخواهی ویرانهای را بسازی نباید زمان مهم باشد، شما باید خود را وقف کنی تا شاید نامی از تو به جا ماند.
دو راهی پول و عشق (ارزش) همیشه برایم سخت بوده، اینکه در قمار عشق عمری ببازم اما شادمانه زیست کنم یا بردهی پول شوم و در خدمت ماشینهای پول سازی ساخته شده درآیم؟!
شما کدام را انتخاب میکنید؟
راه دیگری میشناسید؟