برنامهای قدمبهقدم که به شما کمک میکند درخواست خود برای دورکاری را بهخوبی مطرح کنید، مدیرتان را مجاب کنید و برای چیزی که واقعاً میخواهید مذاکره کنید. (این مقاله تردید شما برای دورکار بودن یا نبودن را به حداقل میرساند و کمک میکند تا تصمیم درستی بگیرید.)

اگر نمیخواهید به ساختار اداری کاری در ساعات مشخص (9 تا 5 عصر) در «دوران قبل از کرونا» بازگردید، این فرصت خوبی برای شماست تا از خود دفاع کنید.
باید پیش از مطرح کردن درخواست خود، نگرش درستی اتخاذ کرده و آمادهسازیهای روانی لازم را انجام دهید.
اگر درخواست خود را با سیاست مطرح کنید، جدی گرفتن درخواستتان برای مدیر شما آسانتر خواهد بود?.
اکنونکه ادارهها در حال بازگشایی هستند، ممکن است شما نیز یکی از کارکنانی باشید که حس ناخوشایندی از بازگشت به کار را تجربه میکنید. چرا که ممکن است پس از یافتن تعادل پایدار بین کار و زندگی، بازگشت به برنامه اداری قدیمی، دیگر با الگویی که در ذهنتان شکلگرفته، سازگار نباشد. قرار گرفتن در موقعیتی اینچنینی، ممکن است به شما آسیب برساند. ولی خب باور کنید یا نه، این آسیب در حقیقت یک فرصت فوقالعاده است؛ فرصتی برای یادگیری و اِعمال دفاع از خود.
گوش کنید، میدانم فکر اینکه مجبور باشید برای آنچه میخواهید و نیاز دارید درخواستی مطرح کنید، حس ناخوشایندی دارید؛ بهخصوص وقتیکه موضوع به ساختار قدرت یک شرکت مربوط میشود.
قطعاً این شرایط را مثل هر فرد شاغل دیگری تجربه کردهاید. به همین خاطر در ادامه بخشی از داستان زندگی و راهکارِ خانم اوموکوی (Omoqui) که در ارتباط با مواجههی همین موضوع هست را از زبان خودشان برایتان بازگو میکنم؛ اما قبل از آن و در این لحظه بدانید که همهچیز مربوط به شما و فرصت شما جهت ساختن نقشهای بهسوی آینده بهتر است. خانم اوموکوی در طی چند سال گذشته تا به امروز، به مدیران اجرایی و کارمندان میآموزد که چگونه شجاعت داشته باشند و دست به عمل بزنند تا تغییر مثبتی در محیط کار خلق کنند».
مدتها پیش از وجود کووید 19، من یکی از کارمندان با عملکرد بالایی بودم که بهسرعت در حال بالا رفتن از نردبان ترقی شرکتها بود. ولی درجایی از این مسیر آدمهای اطرافم متوجه نشدند که در حال خارج شدن از مسیر درست هستم.
در آن زمان من فرزندی با یک بیماری نادر داشتم که در محیط مدرسه با مشکلات، دستوپنجه نرم میکرد. دفعات متعددی در روز، به تلفنهای مدرسه جواب میدادم و فقط میشنیدم که خانم اوموکوی، ما نمیدانیم چه باید بکنیم. من مجبور بودم جلسهای که در آن بودم را ترک کنم و مدت پنج دقیقه یا بیشتر وقت بگذارم تا به کارکنان مدرسه بگویم در آن موقعیت چه باید بکنند. ولی اوضاع بدتر شد. تماسها به این لحن تغییر شکل پیدا کردند: «خانم اوکوموی، شما باید همین حالا به اینجا بیایید چون دخترتان میخواهد از مدرسه فرار کند و ما مجبور شدیم پلیس خبر کنیم».
اشتباه نکنید: این موقعیت فقط به محلی که در آن کار میکنید مربوط نمیشود. بلکه به این مربوط است که شما چقدر برای خود ارزش قائلید. چنین موقعیتهایی عمیقترین ترسها و شدیدترین نگرانیها در رابطه با مورد بیتوجهی قرار گرفتن و کنار گذاشته شدن یا پشت سر گذاشته شدن را در ما زنده میکند. به همین علت لازمه آماده شدن برای «گفتگویی عمیق با خود» این است که بنشینید و بهخوبی در رابطه با چیزی که واقعاً میخواهید و اینکه چرا آن را میخواهید فکر کنید.
یک تمرین ساده اما قدرتمند برای تسلط بر خود وجود دارد که به شما کمک میکند این موارد را تعریف کنید. (خانم اوموکوی این مراحل را طبق گواهینامه امیلیا زیوتوسکایا در برنامه آموزشی روانشناسی مثبت کاربردی در مرکز شکوفایی طی کرده است.)
برای اینکه طبق دستورات ذیل عمل کنید، به یک کاغذ و خودکار احتیاج دارید. شاید بخواهید از بخشی که مربوط به نوشتن است طفره بروید، اما این کار را نکنید. نوشتن افکارتان بر روی کاغذ یا تایپ کردن آنها، به شما کمک میکند افکار و احساسات درهمریخته درون سرتان را سروسامان دهید. بعلاوه، ممکن است به شما کمک کند احساساتتان را برای خودتان بیان کنید تا پیش از سخن گفتن با دیگران آن احساسات را از سرتان بیرون کنید.
اگر بتوانید آنچه واقعاً نیاز دارید یا میخواهید را از کسی درخواست کنید، آن چیز چه خواهد بود؟ یک زمانسنج 10 دقیقهای کوک کنید و بدون اینکه زیاد فکر کنید، پاسخ این پرسشها را فوری یادداشت کنید:
وقتی پاسخ پدیدار میشود، شاید متوجه شوید که دارید خودتان را قضاوت میکنید. معمولاً اینگونه به نظر میرسد: «تو لیاقت این را نداری، تو که هستی که فکر میکنی چنین چیزی ممکن است؟ مشکل تو چیست؟ وقتی دیگران بفهمند تو چه چیزی میخواهی! راجع به تو چه فکر میکنند؟ چرا مثل هر کس دیگری چاپلوسی نمیکنی تا موقعیتهای بهتری داشته باشی؟»
برایتان آشنا نیست؟ من صدها ساعت وقت گذراندهام تا به سخنان کارمندانی که دقیقاً مانند شما همین حرفها را تکرار میکنند گوش بدهم. خودم هم همینگونه فکر میکردم؛ اما هماکنون به شما نشان خواهم داد چگونه این افکار زجرآور را با کمی دلسوزی نسبت به خودتان عوض کنید.
تمام این نیش و کنایههای ندای درونتان را بنویسید. درست نام گذاشتن برای آنها شروعی برای رام کردن آنهاست! سپس از خودتان بپرسید: «اگر بخواهم همانطور که با بهترین دوستم حرف میزنم با خودم صحبت کنم، بهجای این حرفها چه میگفتم؟» تمام افکار قضاوت کننده را خط بزنید و کلمات مهرآمیز را جایگزین کنید.
نوشتن این افکار جدید محبتآمیز، مسیرهای عصبی جدیدی در مغز شما خلق میکند. این امر زمانی که شما برای رسیدن به هدفتان به سمت جلو درحرکتید، بنیانهای ایجاد یک ندای درونی سالمتر و قدرتمند را پایهگذاری میکند. (توجه: وقتیکه این افکار جدید را نوشتید، باید روزانه این کار را تمرین کنید تا مسیرهای جدید مغزتان، به بزرگراههایی تبدیلشده و روش اصلی شما برای صحبت با خودتان شوند.)
این مرحله تماماً مربوط به خود مراقبتی است اما بحث ما به حمام در وان پر از کف یا روشهای مراقبت از پوست مرتبط نمیشود. این مرحله مربوط به خود مراقبتی عملی است که میتواند موقعیت کاری ایده آل شما را شکل دهد.
اکنون، پاسخ این سؤال را بنویسید: فکر میکنید به چه شرایطی نیاز دارید تا در این سناریوی بازگشت به کار، بهترین و بهرهورترین کارمند ممکن باشید و همزمان خود و کسانی که دوستشان دارید را خوشحال نگهدارید؟
آیا لازم است یک ساعت دیرتر کارتان را شروع کنید تا مطمئن شوید فرزندانتان ناهار مناسبی دارند؟ آیا باید تایم اداری خود را به دو بار در هفته یا دو بار در ماه محدود کنید تا بتوانید به شکل مؤثری ملاقاتهای غیرکاری را برنامهریزی و مدیریت کنید؟ آیا نیاز دارید در یک اداره خانگی (بهصورت دورکاری) کارکنید و از پچپچها و حواسپرتیهای محیط کار دورباشید تا بتوانید بهطور مناسبی تمرکز کرده و کارتان را به بهترین نحو انجام دهید؟
بعد خواندن این تجربه اگر خودتان را قانع کردید که بهتر است کار خود را بهصورت دورکاری پیش ببرید، خواندن تجربه ما در دورکاری میتواند به کار شما و توجه شما به چگونگی حضور در تیم بهصورت دورکاری کمک کند چرا که کلیک مایند سیاستی برای دورکاری تیمها ایجاد کرده که به کارکنان اجازه میدهد از هرجایی که هستند باهم کار کنند.
بسیاری از کارکنان میدانند چه چیزی میخواهند و به چه چیزی نیاز دارند، اما هیچگاه قدمی برنمیدارند تا جسورانه صحبت کرده و آن را درخواست کنند. در اینجا و در ادامه به این پرداختهایم که چگونه شجاعت به خرج دهید و درخواستتان را مطرح کرده و حرف خود را بزنید.
به یاد داشته باشید: این قضیه شخصی نیست. یک مذاکره و تبادل در کسبوکار است. شما برای شغلی #استخدام شده اید و اینجایید تا بهترین سناریوی برد-برد ممکن را خلق کنید؛ در این صورت هم بالاترین سود را برای #شرکت رقم میزنید و هم شما از زندگیتان به بهترین نحو بهره میبرید.
بله چند دقیقه خود را بهجای مدیرتان بگذارید. از خودتان بپرسید این انسان محترم ممکن است اکنون با چه موقعیتی مواجه باشد؟ ممکن است این شخص چه نوع #پویایی_سازمانی (organizational dynamics: نحوه عملکرد کارکنان در کنار هم برای اتمام یک کار) را تجربه کند؟ اگر شما بهجای این فرد بودید، در چنین مکالماتی نیاز داشتید و میخواستید چه چیزی بشنوید؟ سپس به مقاطع بالاتر بروید: در این موقعیت، رئیس شما یا سهامداران شرکت چه فکر، احساس و نیازی دارند؟ سعی کنید چشمانداز سازمان و رهبران سازمان را درک کنید. آنها هم انسان هستند و در یک سیستم مشغول به کارید.
با در نظر داشتن این پیشزمینه در ذهن، نکات کلیدیتان برای مکالمه را شکل دهید. به فردی که قرار است با او صحبت کنید نشان دهید که حقیقتاً به موفقیت #گروهی که در آن هستید اهمیت میدهید و به این فکر کردهاید که چگونه بالاترین کیفیت ممکن در کار و #کار_تیمی را ممکن میکنید.
قصد خودتان را برای دیگران با صدای رسا بیان کنید. در بیان چه کلماتی اشتباه کردید؟ وقتی سعی میکردید پیام خود را بهسادگی بیان کنید، با چه احساساتی مواجه شدید؟ یک دستاورد آزاردهنده یا ناپایدار شاید بهترین نتیجه را برای شما به ارمغان نیاورد؛ پس تمرین کنید تا بتوانید از پس هرگونه احساس خشم، ترس، ناامنی یا ناخوشایندی برآیید.
تمام دلایلی که از شرکتتان شنیدهاید که میتوانند مانع بیان درخواستتان بشوند، چه چیزهایی هستند؟ باید چه پیامهای کلیدی را انتقال دهید تا این نگرانیها را به شکل فعالانهای برطرف کنید؟ فهرستی از تمام روشهای مثبتی که این برنامه میتواند به شما کمک کند بهترین خودتان را به تیم نشان دهید، تهیه کنید.
عمدتاً این موضوع، مکالمهای نیست که با یکبار گفتن به سر برسد. باید ایمیلی بفرستید تا مکالمه شروع شود. سپس، با مدیرتان یک مکالمه واقعی خواهید داشت. پس از آن شاید مجبور شوید مدتی منتظر بمانید تا مقامهای بالاتر نیز درخواست شما را بررسی کنند. ممکن است روزها، هفتهها یا حتی بیشتر طول بکشد تا جواب مشخصی به دست آورید.
در زمانی که منتظر میمانید، آگاهسازی ذهن و آرامش درون را تمرین کنید. به خودتان به خاطر جسورتر بودن افتخار کنید. به یاد داشته باشید، تمام این کارها در مشخص کردن مسیر آیندهتان به شما کمک خواهد کرد. اگر در این موقعیت، واقعاً نمیتوانید از پس آن بربیایید، به خودتان یادآوری کنید که شما هرگز یک قربانی «گیر افتاده» نیستید (مگر اینکه انتخاب کنید که خودتان را اینگونه ببینید). شما این قدرت را دارید که آن نوع موقعیت کاری که نیاز دارید را بشناسید؛ و اگر نیاز داشتید و نتوانستید با کارفرمایتان قضیه را برطرف کنید، میتوانید جستجوی خود را برای کاری جدید آغاز کنید.
کار در خانه به من این اجازه را داد که کار کردن و پیشرفت در حرفهام را ادامه دهم و راههای جدیدی برای بیشتر وقت گذراندن با خانوادهام پیدا کنم. اگه بگویم حتی عقل و سلامت روانی من هم با کار در خانه حفظ شد، دروغ نگفتم.
جنبه منفی هم وجود داشت؟ اندکی. برخی از همکارانم ناراحت بودند و سخنان طعنهداری راجع به نبودن من در اداره میزدند. «آن نیش و کنایهها» روح مرا میآزرد؛ بااینحال میدانستم آنها هیچ ایدهای راجع به آنچه با آن مواجه بودم نداشتند. درنهایت یاد گرفتم این نگرانی درباره اینکه دیگران چه فکری میکنند را کنار بگذارم؛ چراکه میدانستم کاری را انجام میدهم که برای خانواده و زندگیام بهترین است.
وقتی سعی در حفظ عملکرد بالای خود داشتم، مجبور بودم راههای خلاقانهای پیدا کنم تا برای مدیرانم «قابل دیدن» باشم و به آنها اطمینان بدهم که به کارم متعهد هستم. من وضعیت کار در خانهام را به مدت سه سال پیاپی ادامه دادم و این موضوع یک برد-برد حقیقی بود. شرکتم بهترین استفاده را از من برد و برنامه ای که آن زمان در زندگیام نیاز داشتم را برایم مهیا ساخت. به همین علت من به طرز خارقالعاده ای به آنها وفادار بودم.
شما تلاش میکنید در بیان حقیقت خود مهارت پیدا کرده و آنچه نیاز دارید را به شکلی با سیاست درخواست کنید. تأثیری که دفاع از خود در شما به جای می گذارد، به اندازه همین تلاش ارزشمند است.
شما از پَسَش برمیآیید.