
عمل رینوپلاستی ثانویه، عمل ترمیمی برای بر طرف کردن نقص های بینی است. دلایل زیادی برای انجام دادن جراحی ترمیم بینی وجود دارد. آسیب بافت بینی در اثر حادثه یا خطا در روند جراحی اولیه برخی از دلایل جراحی دوباره هستند.
جراحان با استفاده از روش های مختلف مشکلات به وجود آمده را در عمل ترمیم بینی بر طرف می کنند. مشخص است که عمل روتوش نسبت به دیگر جراحی های پلاستیک بینی شرایط پیچیده تری دارد.
عمل ترمیم بینی یا رینوپلاستی ثانویه نوعی جراحی پلاستیک بینی (رینوپلاستی) است که برای رفع برخی از مشکلات انجام می گیرد. بعضی مواقع، به علت نارضایتی از نتیجه ی عمل اولیه، فرد به جراحی ترمیمی روی می آورد. این نارضایتی می توانند دلایل مختلفی داشته باشد. عمده ترین دلایل آن خطا در روند جراحی و مراقبت نادرست پس از جراحی است.
از جمله مشکلاتی که به عمل ترمیمی بینی نیاز دارند؛ عبارتند از:
برای انجام این عمل دو روش معمول باز و بسته وجود دارد. در روش باز جراح با برش زدن پوست بینی در قسمت تیغه، میدان دید وسیع تری به ساختار بینی و غضروف های آن دارد که در این صورت احتمال خطای جراحی کمتر می شود. همچنین جراحی با جزئیات بیشتر صورت می گیرد.
به خاطر داشته باشید دوران نقاهت روش باز از روش بسته طولانی تر است. در روش باز احتمال ماندن اثر بخیه بر روی بینی وجود دارد. البته یک پزشک ماهر و با تجربه می تواند با ظرافت کارش مانع این آثار شود.
در روش بسته جراحی بینی جراح با کمک ابزارهای مخصوص، از طریق سوراخ های بینی تغییرات لازم را اعمال می کند. در این روش میدان دید برای تغییرات بسیار کمتر است به همین دلیل دقت عمل رینوپلاستی ثانویه کاهش پیدا می کند.
دوره نقاهت روش بسته نسبت به روش باز کمتر است.
لازم است با اطمینان دادن به بیمار نگرانی های او را کاهش دهید تا روحیه خود را حفظ کند.
در این عمل باید ظرافت و دقت بیشتری به کار رود تا کمترین آسیب ممکن به بافت بینی وارد شود.
همچنین ورم ها و زخم های بعد از عمل در مدت زمان بیشتری بهبود می یابند. ترمیم بینی های استخوانی بین 6 تا 12 ماه و بینی های گوشتی معمولا 2 سال زمان می برند تا نتیجه ی نهایی مشخص شود.