
این کتاب پیشنهاد میکنم همین دیشب تمامش کردم وقتی تمام شد به دیوار خیره شده بودم؛ دقیقاً در همان لحظاتی که جنوب کشور در دل شب روشن بود . در این کتاب، حتی یک شخصیتِ «اخلاقی» هم پیدا نکردم.
لیر، پیرمردی است که میخواهد مسئولیت را واگذار کند، اما همچنان خواهانِ اقتدار و احترامِ پیشین است؛ آن هم بدونِ تقبلِ بارِ مسئولیت.
دو دخترِ بزرگترش؛ زنانی که نهتنها بر پدر، که بر خودشان نیز رحم نمیکنند.
عاشقپیشهها نیز عشق را تنها به ابزاری برای رسیدن به اهدافشان بدل کردهاند. کانت میگفت برای تحققِ اخلاقیات، دیگران را «غایت» ببین نه «وسیله»؛ حال آنکه ما در «شاه لیر»، شاهدِ سقوطِ کاملِ اخلاق هستیم، آنجا که عشق به پستترین وسیله برای مطامع بدل میشود.
و در نهایت کُردلیا؛ کسی که قرار است قهرمانِ اخلاقیِ داستان باشد، اما در عمل، ضدِ اخلاق ظاهر میشود. او با اشکهایش، لشگری را از فرانسه به راه میاندازد تا صرفاً کیفیتِ زندگیِ پیرمردی را بهبود ببخشد که در واپسین روزهایِ عمرش، زیادهخواه است. شکسپیر، در سکوتِ سنگیناش، از کشتهشدگانِ این دو سپاه عبور میکند؛ گویی برای او هم، جانِ آن سربازان، بهایی نداشتبرای نمایشِ فضیلتِ دخترِ پادشاه بود.»