اودیسئوس پس از جنگ تروا، به همراه چند خدمه به جزیره‌ای می‌رسد. کشتی پهلو می‌گیرد و اودیسئوس به تنهایی به ساحل می‌رود. تصاویری از دوران کودکی‌اش، اجساد مرده در دریا و خاطرات صحنه‌های وحشیانه از جنگ تروا که در آن با غیرنظامیان رنج‌دیده مواجه بود، برایش تداعی می‌شود. آوازهای عجیبی می‌شنود و مادرش را صدا می‌کند. پس از کمی جستجو، به ساحل بازمی‌گردد ولی خبری از خدمه نیست. نوستوس، مضمون بازگشت به خانه است، که در اودیسه هومر به نام نوستوس شناخته می‌شود، که در سراسر فیلم با تصاویر دوران کودکی نشان داده شده است. پیاوولی دغدغه اصلی فیلم را تضاد بین میل انسان به کاوش و نیاز او به داشتن یک نقطه مرجع ثابت توصیف می‌کند. پیاوولی می‌گوید که فکر می‌کند داستان اودیسه با مردم مدرن صحبت می‌کند، زیرا بیانگر نیازهای بی‌زمان بشر برای کشف، دانش و ماجراجویی است. او فکر می‌کند که داستان‌های باستانی مرتبط هستند، زیرا اسطوره‌های جدید با اسطوره‌های جهان باستان پیوند دارند. البته در این فیلم، خبری از قسمت‌های خشونت‌آمیز و کشتن خواستگاران زن اودیسئوس نیست و در این فیلم حذف شده‌اند و بیشتر بر تنهایی و سرگردانی اودیسئوس با تصاویری بکر و سوررئال، تمرکز دارد. موتیف بازگشت به خانه با مضمون اتحاد انسان با طبیعت همراه است. سفر شخصیت اصلی و حضور دریا، زمین، گل‌ها و ماه حاکی از تمایل به هارمونی بدوی است که در آن انسان و طبیعت یکی هستند.
⭕️ برای دریافت این فیلم و فیلم‌های دیگرِ آرشیوِ "سینمای متفکر" لطفا در دایرکتِ اینستاگرام پیام ارسال بفرمایید.
https://www.instagram.com/cinemayemotafaker
