
سینما وریته که گاهی اوقات آن را سینمای مشاهدهای مینامند سبکی از فیلمسازی مستند است که بداههپردازی را با استفاده از دوربین برای آشکار کردن حقیقت یا برجسته کردن موضوعات پنهان در پشت واقعیت ترکیب میکند. قصد فیلمساز این است که حقیقت را به عینیترین شکل ممکن بازنمایی کند، از این منظر، فیلمساز باید تسهیلگر یک موقعیت باشد. سینما وریته در واقع به مفاهیم انسانشناختی و پیامدهای اجتماعی و سیاسی آنچه در فیلم ثبت میشود، میپردازد. اینکه یک فیلمساز چگونه فیلمی را فیلمبرداری میکند، چه چیزی فیلمبرداری میشود، با آنچه که فیلمبرداری شده چه باید کرد و آن فیلم چگونه به مخاطب ارائه میشود، همه برای فیلمسازان آن زمان بسیار مهم بود. دوربین وایزمن در این فیلم به گونهای عمل میکند که واقعاً به درستی نمیتوان تشخیص داد که صحنهها را به طور مستقیم و یکباره گرفته یا ضبط آنها شامل تکرار بوده است. و اینکه بعضی نماها شامل آزار و اذیتیست که نگهبانان آنجا بر بیماران تحمیل میکنند یا آنها را مورد تمسخر قرار میدهند و حتی به اشخاصی در آنجا اشاره میشود که گویی با سیاستهای دولتی در آنجا نگه داشته میشوند و تمام نماها به گونهای فیلمبرداری شدهاند که خود گویای همهچیز هستند و در هیچکجای فیلم نیازی به راوی احساس نمیشود.
⭕️ برای دریافت این فیلم و فیلمهای دیگرِ آرشیوِ "سینمای متفکر" لطفا در دایرکتِ اینستاگرام پیام ارسال بفرمایید.
https://www.instagram.com/cinemayemotafaker