
کلود بری در اولین فیلم خود، خانوادهای یهودی را به تصویر میکشد که در دوران اشغال نازیها در فرانسه زندگی میکنند. این خانواده، پسری هفت ساله دارند و برای کاهش احتمال فرستادن او به آشویتس یا سرنوشتی مشابه، او را به نزد خانوادهای در یک مزرعه میفرستند. میشل سیمون در نقش پپه یک آدم ضدیهود است و نمیداند که این پسر، یهودیست. اگر پایان فیلم را نادیده بگیریم، فیلمی بسیار جذاب با بازیهای فوق العاده که به روابط انسانی، عشق خانوادگی و مسائل نژادپرستی میپردازد. گاهی نیاز نیست که درمورد موضوعات بزرگ و مهم، فلسفهبافی شود. یک قصهی ساده و صمیمی میتواند عمیقترین تاثیر را بگذارد. شاید هم همین شیوه درست باشد. پیچیده کردن مسائل هیچ کمکی به حل آنها نمیکند. فیلم با نگاهی طنز به یهودستیزی در جنگ جهانی دوم میپردازد، آن هم به دور از میادین جنگ و کورهها و اردوگاهها. معمولاً چنین فیلمهایی با چنین مضامینی، روندی در پیش میگیرند که به وحشت و اندوه منتهی میشود، ولی این فیلم روندی برعکس دارد. فیلمی شاد و جالب است. فیلم در پسزمینهی جنگ، جریان دارد و با حساسیت، از هیجانات جنگی پرهیز میکند. ظاهراً این فیلم بر اساس تجربه واقعی کلود بری ساخته شده است. این فیلم به قدری در بین یهودیان محبوب شده که گاهی در جشنوارههایشان آن را به نمایش میگذارند.
⭕️ برای دریافت این فیلم و فیلمهای دیگرِ آرشیوِ "سینمای متفکر" لطفا در دایرکتِ اینستاگرام پیام ارسال بفرمایید.
https://www.instagram.com/cinemayemotafaker