
پیتر سولان بعد از ساخت این فیلم، به دلایل سیاسی به استودیو فیلم کوتاه منتقل شد و در آنجا عمدتاً به کار فیلمهای مستند پرداخت. طرح ساخت این فیلم در سال 1957 بود ولی به این دلیل که زمینهی هنری آزادی در آن زمان وجود نداشت، ساخت آن به سال 1965 انجامید. دلیلی که به این فیلم اجازهی ساخت نمیدادند این بود که آن را اثری ضد اجتماعی میدانستند. این فیلمنامه با فیلمنامههای سابق سولان متفاوت بود و حتی فیلمبرداری به روشی تجربی انجام شده است. تمام دیالوگهای این فیلم، با توجه به ساختار کلی فیلمنامه، کاملاً بداهه هستند و به فیلم کیفیتی واقعگرایانه میدهند. از موضوعات اصلی که این فیلم به آنها میپردازد، حالات، احساسات و لحظات افراد حاضر در آنجاست. در واقع فیلم به نوعی به تجزیه و تحلیل شخصیتها گرایش دارد. مدت زمان فیلم محدود به یک شب است و تقریباً تمام فیلم در فضای داخلی ساخته شده و تنها دو صحنه به نمای بیرونی اختصاص داده شده که به لطف همان دو صحنه میتوانیم منطقه یا فصل را با جزئیات بیشتری ببینیم. تمام کاراکترها به دنبال راهی برای خروج از واقعیتی هستند که در آن قرار دارند و هرکدام به یک طریقی این کار را انجام میدهد ولی در انتها، شب به پایان میرسد و تمام توهمات محو میشود.
⭕️ برای دریافت این فیلم و فیلمهای دیگرِ آرشیوِ "سینمای متفکر" لطفا در دایرکتِ اینستاگرام پیام ارسال بفرمایید.
https://www.instagram.com/cinemayemotafaker