
و چند سال بعد،
میرسد روزی که بدون هــیچ ترس و دلهرهای
انگشتانم را در انگشتانت قفل میکنم و خیابانهای این شهر را قدم میزنیم
به تلافی تمامَ این روزهایی که با واهمه میگذرند!
میرسد روزی که هرشب پلکمان رو به رویِ یکدیگر بسته میشوند
و میرسد صبحی که
چشمانمان مقابل هم باز میشوند،
من قــول میدهم
تمامی این روزهای شیرین خواهند رسید ...
به تاریخ ۲۳ فروردین ۱۴۰۰
نسیم تقوی