یادگیری برنامه نویسی بدون خطا و اشتباه تقریبا غیرممکنه!
اگه شما یک برنامه نویس باشید، احتمالا تاحالا بارها و بارها به خطاهایی برخورد کردید که بقیهی برنامهنویسها هم اونها رو تجربه کردن.
حتی گاهی اوقات تشخیص نمیدید که این خطاها رو ایجاد کردید! بهرحال خطا جزئی از کار برنامه نویسیه...
یادتون باشه علم و تکنولوژی روزانه در حال تغییر و تحوله و اگه مدتی از این علم غافل بشید، جایگاه سابق خودتون رو از دست میدید. هیچوقت اونقدر مغرور نشید که دست از تلاش برای بهتر شدن بردارید. همیشه قدمی برای برداشتن وجود داره.
یکی از شایعترین مشکلات برنامهنویسان مبتدی اینه که فکر میکنن به اندازه کافی خوب و باهوش نیستن. این ترس طبیعیه ولی نباید مانعِ پیشرفت بشه.
یکی از راههای تشخیص برنامهنویسان مبتدی اینه که قالب بندی کد اونها بسیار آشفتهست. مثلا استفادهی بیمورد و نابجا از فاصله و خطوط خالی....

بعضی زبانهای برنامه نویسی به حروف کوچیک و بزرگ حساسن و مثلا Var و var را 2 کلمه متفاوت میبینند. بهتره این موارد رو همیشه رعایت کنید.
اگر نام متغیرها و توابع رو حروف بیمعنی انتخاب کنید، در صورت طولانی شدن کد با مشکل مواجه میشید. بهتره همیشه اسمهای درست و با معنی انتخاب کنید.
یک اشتباه رایج اینه که کامنتهای بیهوده و الکی استفاده کنید که صرفا عملی که کد انجام میده رو توضیح بده. مثلا:
score += 5; // adds 5 onto the score
ندونستن علائم یک زبان توسط مبتدیان، چندان دور از ذهن نیست؛ اما انتظار میره بعد از گذشت مدتی هر برنامه نویس با کارکرد عملگرهای نه چندان متداول هم آشنا بشه. مثلا % و !