پلیمرها امروزه در زندگی ما نقش پررنگی پیدا کرده اند و هر روزه مصرفشان بیشتر می شود . کسانی که برای اولین بار این ترکیبات را سنتز کردند شاید فکرش را هم نمیکردند که تا این اندازه کشفی مهم کرده باشند . این ترکیبات تازه ارزان ، سبک ، کاربردی ، مقاوم و منعطف بودند . یکی از خواص مهم پلیمرها مقاومت بسیار بالای آنها در برابر شرایط محیطی و تنش های آن است .
هرچند مقاومت بالا خاصیت بسیار مهم و مفیدی است ، اما از سویی عدم تجزیه شدن در کوتاه مدت مشکلات بسیاری را به بار می آورد . به عنوان مثال اولین بطری ای تولید شده هنوز توسط طبیعت تجزیه نشده است .
بازیافت
هر چند امروزه تولید پلیمرهایی با قابلیت بازیافت در حال گسترش است ، اما هنوز هم بهترین روش استفاده از بازیافت است . بازیافت پذیری یکی از خواص بسیار مهم پلیمرهای ترموپلاست است . ترموپلاست ها این قابلیت را دارند تا پس از ذوب شدن و دوباره سرد شدن ساختار خود را بازیابند . همین امر باعث می شود که به سادگی قابل بازیافت شوند .
کدهای بازیافت
شاید بر روی بطری ها و مواد پلاستیکی که استفاده می کنید ، یک مثلت که اضلاع آن فلش های ساعت گرد بوده و یک عدد در داخل آن ذکر شده است را مشاهده کرده باشید .
این نماد نوع ماده پلیمری و قابل بازیافت بودن آن را نشان می دهد ، عددهای درج شده از 1 تا هفت هستند و هر کدام از این اعدا به پلیمر یا دسته ای خاص از پلیمرها به شرح زیر اشاره دارد :
1- پلی اتیلن ترفتالات (PET)
2- پلی اتیلن سنگین (HDPE)
3- پلی وینیل کلراید (PVC)
4- پلی اتیلن سبک (LDPE)
5- پلی پروپیلن (PP)
6- پلی استایرن (Polystyrene)
7- سایر ( بیسفنول A ، پلی کربنات و لکسان)
منبع : ترکیبات پلیمری