
به طور کلی می توان گفت هر کشوری با نوعی حکومت و دولت وابسته به آن حکومت اداره می شود . و هر یک از این حکومت ها خود را بهترین مدافعان حقوق مردم کشور خودشان می دانند به واضح می توان دید که چنین نیست و در واقع 90 درصد حکومت ها فقط به فکر منافع سیاسی خود بدون در نظر گرفتن منافع کشور و ملت خود هستند .
این یک امر طبیعی است که مردم بیشتر کشور ها به حکومت یا دولت اجرای خود بدبین هستند . ولی بحث ما اصلا این نیست که درباره نوع حکومت ها صحبت کنیم .
بحث اصلی اعتماد به حکومت و کشور خود است . در بیشتر مواقع دیده شده که کشور ها بدون در نظر گرفتن خطرات احتمالی برای مجرمان سیاسی آن ها تحویل کشور در خواست کننده می دهند . این امر زمانی قابل حزم است که فرد خاطی واقعا هیچ ارتباطی با کشور تحویل دهنده نباشد .
اما زمانی که فرد سیاسی خود جزو نفرات زحمت کش و مهم برای حکومت تحویل دهنده باشد این امر خیلی نا جوان مردانه است . این اخبار به هیچ عنوان به گوش شما نمی رسند .چون واقعا نادر هستند .
اما متاسفانه در بین کشور های جهان سومی یک امر رایج شده است . ملتی که سال ها با درد و رنج به جای رسیده اند که امروز توسط حکومت خودشان تحویل دشمن داده می شوند . اگر این خیانت نیست پس چه چیزی می تواند باشد ؟
در قوانین بینالمللی درباره استرداد مجرمین به صورت کلی مجرمان سیاسی به واضح جدا می شوند و آن ها جزو مجرمان استردادی قرار نمی گیرند . حتی اگر دو کشور قرار داد استرداد مجرمین داشته باشند .
حالا طبق واقع امروز درباره حکومت دستنشانده کردستان عراق شما چی فکر می کنید؟