ویرگول
ورودثبت نام
سوسن چراغچی
سوسن چراغچیفقط نویسنده
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

هیچ چیز اتفاقی نیست


دنبال درِ قوری می گشتم.

جاظرفی پر از ظرف بود.

چشمانم در میان آن همه شلوغی، پیدایش نمی کرد. دست ها را به کار گرفتم که گاهی آن ها هم چشم دارند، یا قدرت یافتن،

دستم به یک سبد خورد، سبد یک درِ قوطیِ فلزّی را انداخت و خود نیز به پایین پرتاب شد.

درِ قوطی به درون سینک افتاد.

از برخورد این دو فلز، صدای گوشخراشی بلند شد ...

در هنگامه ی تضاد میان دو فلز،

چشمم، سبد را دنبال کرد که به کنار سینک افتاد،

درست کنارِ درِ قوری !

و درست کنار دست خودم!

آن همه کاویدن از ابتدا هم بیخود بود...

سبد، اتفاقی نیافتاده بود.

از این اتفاق ساده، به یاد پیچیدگی های زندگی افتادم.

گاه، اتفاقات آزاردهنده و گوشخراش زندگی، رخ می دهند تا درهای قوری را، تا مقصد و مقصود حقیقی را با چشم دل پیدا کنیم،

آن هم کجا. درست پیش دست و مقابل پای خودمان.

و این زمانی است و بخاطر این است که چشم های خِرَد خویش را بدرستی به کار نگرفته ایم.

سبدها اتفاقی نمی افتند.

از نگاه دل هشیار، هیچ چیز اتفاقی نیست.

اصلا برای آن ها که چشم بصیرت ندارند هم اتفاقی نیست.

حکایت شب و روز است.

در شب بجز سایه هیچ نمی بینیم. خیال می کنیم اجسام غایبند. به جایی نامعلوم رفته اند.

روز که می آید دوباره بر سر جای خود حاضر می شوند.

اما در حقیقت، همه چیز از ماده تا معنی، ثابت است،

این نور است که جابجا می شود و حقایق را پس و پیش، نهان و آشکار می کند.

این حقیقت در مورد چشم سر و چشم دل انسان نیز صدق می کند،

چه حقیقت را ببینیم و چه کور باشیم،

هیچ چیز اتفاقی نیست.

سوسن چراغچی

یکم آبان 1399



۷
۳
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
فقط نویسنده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید