ویرگول
ورودثبت نام
سوسن چراغچی
سوسن چراغچیفقط نویسنده
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

مراقبه در رویا


خودم را می دیدم که به حال مراقبه نشسته و به نقطه ای نامعلوم در مقابل خویش نگاه می کردم.

شاد بودم و لبخندی از رضایت بر لب داشتم.

دورتا دور مرا از بالای سر تا اطراف بدن، فضایی تیره به رنگ شب، فرا گرفته بود.

آسمانَکی بیضی شکل و عمیق و تیره و تهی که همه جهان پیرامون من بود.
به جز من نه کسی دیگر بود ، نه تصویر و تصاویری و نه دلیل و اسبابی

در این آسمانک سیاه پیرامون، بیشمار پاره های بزرگ و کوچک نور می درخشیدند.

تکه های نور، نه همچون ستاره های آسمان شب ، نقطه هایی آبی رنگ، محو و دور و کوچک و سوسوزن بودند و نه مانند پرتوهای خورشید ، رشته های نورانی بلند و جاری و پیوسته چون آبشار

بلکه تکه های مثلثی شکل مانند یخ شفاف یا پاره های بزرگ و کوچک بلور نورانی پراکنده ، همگی به رنگ نارنجی تند و یا سرخ آتشین .

نورها شبیه تکه های شیشه شکسته ای بودند که در سرتاسر این زمینه سیاه آسمانک، پخش شده بودند.


در عالم رویا می دانستم، این منِ شاد که درست روبروی من نشسته و لبخند بر لب به نقطه ای دور نگاه می کرد، آن همه تکه های نور گرداگرد خود را نمی دید و از آن چشم انداز باشکوه جهان پیرامون خود کمترین آگاهی ای نداشت. در بی خبری مطلق بسر می برد اما به گواه برق چشمان جوان و لبخندش، از درون شادمان بود.

و این من که مشاهده می کرد، جوهره آگاهی بود که در آن جهان خلاء گون بیدار شده بود.

این رویا به اندازه نگاه کردن به یک تصویر، کوتاه بود و من بی آن که در عالم رویا فرصت غور و تفسیر آن را داشته باشم، بی مداخله ذهن داستان ساز، از دیدن این تصویر زیبا و غریب، آنچنان حیرت کردم که به آنی از خواب پریدم و به یک چشم بر هم زدن، به هشیاری کامل رسیدم، همه چیز را درک کردم...

دانستم که خوابی شگرف دیده ام و

به همان سرعت که از خواب پریده بودم در نهایت هشیاری دوباره به خواب رفتم.

سوسن چراغچی

یکم مرداد 1399


این رویا نیز مانند دوال پا و اقیانوس، واقعیست. این دو نوشتار در همین صفحه منتشر شده اند.

۱۲
۲
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
فقط نویسنده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید