
ما به ابرها مدیونیم
هم بخاطر باران
و هم بخاطر تجسم جهان دیگری به نام آسمان
که ببینیم و باورش کنیم.
دنیا نه همین زمینی است که پاها و ریشه هامان بر آن بند است،
بلکه جایی فراتر و بالاتر از آنچه اینجا روی زمین است و بدان عادت داریم،
حقیقت دارد.
ابرها به آسمان عینیت می بخشند که همچون صفحه ای صاف و شیشه ای و تا بینهایت ژرف و عمیق است.
آسمان حقیقی را نمی توان با چشم سر دید زیرا از جنس نادیدنی است.
اما ابرها ، آسمان نادیدنی را به چشمان اندک بین ما آدمیان، دیدنی می کنند.
و چقدر هم زیبا... چیزی شبیه بهشت.
از این روست که ما به ابرها مدیونیم.
سوسن چراغچی
5 فروردین 1401