
امروز پای راستم درد می کرد...تیر می کشید و فریاد می زد.
به خودم گفتم: وقتش رسیده تا صدای بدن خود را بشنوم و زبان تَن را یاد بگیرم...
پای راست من امروز می کوشید چیزی را به گوشم برساند.
بواسطه درد، حرفی و پیامی داشت.
مدتی به این موضوع فکر کردم.
شاید با تمرکز بر این اندیشه بود که درد آرام گرفت.
نه اینکه درد به تمامی، بر طرف شود ولی دست کم فواصل تیر کشیدن ها بیشتر و درد کمتر شد.
حال دیگر یقین پیدا کردم که امروز پای راستم می خواست چیزی به من بگوید.
درست مثل بچه ای که جیغ می کشد تا مادر و پدر به حرفش گوش کنند.
زمانی که به صدای فریادش گوش دادم، آرام تر شد...
راستی چه می خواست بگوید؟
ندانستم.
آخر هنوز زبان بدن خود را بلد نیستم.
وقتش رسیده تا زبان تن را یاد بگیرم.
سوسن چراغچی
25 فروردین 1397