ذهن دوم

امشب در حال نماز بودم که فکری به ذهنم خطور کرد...

به نظرم آمد حالا که ذهنم پر شده است از افکار منفی و بیهوده و این افکار راه تفکر بخردانه و سالم را سد کرده اند، بیایم و از ذهن دوم خویش استفاده کنم.

این ذهنِ حال را که چون دفتری پر شده است، کنار بگذارم و دفتر دیگری را باز کنم که همه برگ هایش سپید و پاکیزه است.

اما این دفتر دوم چیست و کجاست و چگونه دانستم که چنین سرمایه ارزشمندی در اختیار دارم؟

نمی دانم...

تنها این را می فهمم که آنچه حین نماز به ذهنم می رسد، نوعی شهود است و باید بدان اعتماد کنم.

سوسن چراغچی

24 خرداد 1399