جلد

یک آدمی دیدم
چندین جلد داشت

هزار در هزار رویه

اولی بدنش بود
دومی یک کم لطیف تر، ذهنش بود
سومی لطیف تر از اون، جانش
چهارمی، یک چیز محو تر اونم یک جلد دیگه
همینطور، جلد به جلد و محو و محوتر،اما همه قابل دیدن
نمیدونم از قدرت چشمهای من بود، یا قدرت خیال،که البته اونم چشم داره
آره.درسته...یافتم مثل بطلمیوس،
شاید یکی از اون جلدها، خیال اون آدم بود که مثل بخار صبحگاهی توی دل تاریک روشن صبح، دل دل میزد.
خیال.درسته.اونم ابراز وجود میکنه و اتفاقا بیشتر از کالبدهای دیگه که به واقعیت نزدیک و نزدیکترند.

اما درونه چه بود؟ همون که زیر اینهمه جلد، نرم خوابیده!

اینو دیگه نمیشه دید حتی سوار بر خیال

خلاصه اینکه دنیا، دنیای جسمانی است
اما اون یکی ها هم صاحب اختیارند
مهمونند ولی در ازای این همه سال سکونت در این ملک، حق آب و گل پیدا کردند.
نیستند و هستند.
جسم هم که خیالش نیست راه خودش رو میره
بی خیال درونه

27 خرداد 1403