بچه ای در آب افتاده و دست و پا می زند.
گویی در حال غرق شدن است.
یکی به داخل آب شیرجه می رود تا بچه را نجات دهد.
تا مرد خودش را برساند، بچه به زیر آب فرو رفته است.
مرد هم به زیر آب می رود تا بچه را بگیرد. چند ثانیه بعد هر دو بالا می آیند. مرد سر بچه را بیرون از آب گرفته تا بتواند نفس بکشد.
اما بچه بی نوا هنوز دست و پا می زند.
مرد بسرعت به سوی خشکی شنا می کند و بچه را روی شن ها می خواباند.
بچه مثل ماهی ای که روی خشکی افتاده ، دارد بال بال می زند.
مرد نجات غریق، هر کار می کند کار ساز نیست.
بچه دارد می میرد.
دهانش باز و نفسش به شماره افتاده.
مرد نمی داند چه کند.
از روی بی فکری و استیصال، یا شاید به هدایت حسی از درون، بچه را بلند می کند و به دریا می اندازد.
بچه به آب فرو می رود و دوباره بالا می آید.
در آب نفس می گیرد و رنگ به چهره اش باز می گردد.
باز زنده می شود.
مرد مات و مبهوت به این صحنه می نگرد.
اما این نه خواب است نه خیال،
نه وهم
و
نه سحر و جادو.
حقیقت محض است.
جای بچه آدمیزاد،
مثل ماهی
درون آب است.
شاید هم زیر آب...
20 مهر 1397
