ویرگول
ورودثبت نام
سوسن چراغچی
سوسن چراغچیفقط نویسنده
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

اقیانوس



امروز صبح، خواب اقیانوس را دیدم.

تا چشم کار می کرد آبی نیلی بود.

دریا وحشی بود با این وجود، موذیانه سرکشی نمی کرد.

تنها چنگ و دندان نشان می داد و این هر لحظه هیبتش را برایم بیشتر و بیشتر می کرد.

می دانستم که همراه با کسانی، بر کشتی سوارم هر چند نه محمل ، نه خودم و نه همراهان را نمی دیدم.

نگاه من رو به اقیانوس بود و تنها چیزی که مشاهده می کردم، امواج پر هیبت اقیانوس بود.




کشتی رو به جلو حرکت می کرد اما نه یکنواخت و آرام

بلکه بی وقفه بر روی امواج کوه پیکر بالا می رفت و پایین می افتاد.

این حرکت فراز و نشست، در ابتدا هراسی بس عظیییییم به دلم انداخت

اما در هنگامه ترس، به خود گفتم اگرچه من خود برای نخستین بار است که راه به این دریای وحشی و مهیب برده ام اما کشتی‌بان همیشه در این دریا سفر می کند و از دل همین موج های هراس اور، راه خود را به پیش می برد.

از اندیشه این که یکی هست ، کشتی‌بان، که از این اقیانوس عصیانگر هراسی ندارد و راه را خوب بلد است، دلم قرص شد و عزم خود جزم کردم تا وحشت از دل بیرون کنم و به تماشای بالا و پایین رفتن های ایمن کشتی بنشینم.


حالا دیگر صحنه پیش رویم بینهایت زیبا بود.

کشتی مدام بالا می رفت و به زیر سُر می خورد و من دیگر هراسی نداشتم.

از بازی کشتی و موج ها لذت می بردم.




گذشت، تا اینکه ناگهان هوا طوفانی شد.

احساس کردم اقیانوس، خوی وحشی خود را نشان می دهد.

همراهان گفتند به زیر کشتی برویم تا از طوفان در امان باشیم و رفتیم.

درون کشتی امن و آرام بود و کمترین اثری از طوفان و حرکت کشتی بر اقیانوس نبود.

آنجا بود که فهمیدم که در اقیانوس هند بودیم و به سوی هندوستان می رفتیم...

سوسن چراغچی

پاییز 1396


این رویا نیز مانند دوال پا (که قبلا در همین صفحه منتشر شده است) واقعیست.

۹
۳
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
فقط نویسنده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید