ما در این مقاله قصد داریم پرده از یک راز مهم برداریم. رازی که باعث ثروتمند شدن ثروتمندترین ایرانیان شدهاست. بدون دانستن این راز، ثروتمند شدن افراد به اندازه آقایان عسگراولادی، علاءالدین، انصاری، هدایتی، ابریشمچی، بختیاری، زنوزی یا عظیمزاده تنها یک توهم است. ما همواره معتقدیم موفقیت این افراد اتفاقی یا شانسی نبوده و ثروت آنها هیچ ربطی به جادو، رانت، دزدی و ریاکاری ندارد ولی قطعا از رازی بهره میبرند که بسیاری از آن بیخبرند. هر کدام از اینها در صنعت و شاخه متفاوتی، از جمله فولاد،موبایل، اغذیه و غیره فعالیت کردهاند اما راز مهم ثروتمند شدن در ایران، آنها و بسیاری دیگر را یکی پس از دیگری به اوج قله ثروت رساندهاست.

ما قصد داریم شما را از این راز آگاه کنیم. اگر تمایل دارید صددرصد انرژی خودتان را صرف انجام تجارتی بکنید و به سمت استقلال مالی قدم بگذارید، درک این راز برای شما ضروری است. ببینید برای موفقیت در تجارت به دویست درصد انرژی نیاز است که صددرصدش باید از جانب شما و صددرصد دیگر از جانب ابزار تجارت یا راه مورد انتخاب شما باشد. ما افرادی را دیدهایم که بدون خستگی صددرصد توانشان را در خدمت حرفه یا تجارتی میگذارند که آن ابزار هرگز نمیتواند صددرصد به آنها سود بدهد، زیرا ساز و کار ایجاد ثروت در آن وجود ندارد و نتیجهاش بدهی و ورشکستگی میشود. در برابر زمانی که سیمکارت هم قیمت یک پیکان بود آقای ابریشمچی نمایندگی نوکیا در ایران را تاسیس کرده و امروزه به یکی از بزرگترین ثروتمندان ایرانی تبدیل شدهاست. ولی با اینکه هدف شما موفقیت مالی است تا کنون کسی به شما توضیح ندادهاست چرا فلان ابزار تجاری به درد نمی خورد و چرا وقتتان را به هدر میدهد. این مقاله ویژه افرادیست که حاضرند صد درصد توانشان را صرف ساخت تجارتی بکنند ولی از ابزار تجاری لازم برخوردار نیستند.
اگر چه گفتیم باید صددرصد توان خود را صرف کنید این بدان معنا نیست که باید تمام وقت کار کنید یا از وقت خود با خانوادهتان بزنید یا اینکه تجربه قبلی داشته باشید. آنچه در این مقاله میآموزید به ما و شرکایمان این امکان را داده تا یک شرکت ۵۰ میلیارد تومانی بسازیم، بدون نیاز به کارمند، بدون حساب پرداختی و دریافتی، بدون هزینه سربار و بدون موجودی انبار. توصیه ما این است که فقط به مطالعه این مقاله اکتفا نکنید. بلکه خوب آن را یاد بگیرید.
در ابتدا باید فاصله بین افرادی که میدانند چگونه برای یک فرصت تجاری ارزش قائل شوند و آنهایی که نمیدانند را برطرف کنیم. میدانید راحتترین کار برای کسی که موضوعی را نمیفهمد این است که بگوید: “بدرد نمیخوره” “نشدنیه” “خالی بندیه”. اخیرا این راز را با یک پیمانکار موفق در میان گذاشتهبودیم که او در جواب گفت: آنقدر خوب است که باور کردنش مشکل است. پرسیدیم: ارزشش را ندارد که نگاهی به آن بیاندازید؟ مکثی کرد و پاسخ داد: خوب، میدانید عاقلانه است که بهش فکر کنم و انجامش دهم.
راز مهم گرایشهای بازار و زمان سنجی است. در تمام چرخه های اقتصادی دو دسته از افراد وجود دارند. برندگان و بازندگان. برندگان در ابتدای گرایشهای بزرگ بازار حرکت میکنند و بازندگان این گرایشها را نادیده میگیرند. به عنوان مثال آقای انصاری پیش از رشد ناگهانی مصرف مبلمان در ایران، بازار مبل و آقای علاءالدین قبل از توسعه بازار الکترونیک، بازار موبایل را دایر نمودند.
برای اینکه بدانیم چگونه در ابتدای این گرایشهای بزرگ حرکت کنیم، باید عوامل ایجاد آنها را مطالعه کنیم. بدون شک مهمترین عامل در جامعه ما نسل کودکان متولد بعد از انقلاب هستند که بزرگترین گرایشها را ایجاد میکنند. این کودکان بین سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۷۵ به دنیا آمدند. ۲۰ میلیون از این کودکان در ایران هستند. چرا اینقدر در مورد آنها حرف می زنیم؟ زیرا یک سوم جمعیت ایران را تشکیل می دهند و کنترل ۶۵ درصد ثروت این کشور را در اختیار دارند . ما تمام این بخش از جمعیت ایران را به یک توپ بسکتبالی تشبیه کردیم که از درون یک شلنگ عبور میکند. آنها به هر صنعتی که میرسند آن را دگرگون میکنند. اگر بتوانید پیش بینی کنید که این توپ از کجای شلنگ میگذرد “بارتون رو بستید”.
ما میخواهیم چند مثال تاریخی از الگوی خرید این افراد به شما ارایه دهیم. این نسل در ابتدا نیازمند تغذیه بودند و تنها در طی ده سال این کودکان یک میلیارد و۸۰۰ میلیون شیرخشک خریدند. وقتی این کودکان اولین قدم های خودشان را برداشتند صنعت کفش و پوشاک کودک را متحول کردند و وقتی شروع به بازی کردند شرکتهای تولید اسباب بازی و خوراکی با فروش به این کودکان پولدار شدند. ما در سال ۱۳۶۸ در عرض یک سال در ایران بیشتر از مجموع ۱۰ سال قبل و ۱۰ سال بعد از آن مدارس ابتدایی ساختیم تا جوابگوی سیل متقاضیان باشیم. وقتی این کودکان به سن نوجوانی رسیدند قلمچی و گاج به دلیل آموزش این نسل برای کنکور به شرکت های چند میلیارد تومانی تبدیل شدند، بعد دانشگاه های آزاد و پیام نور شکل گرفتند و در انتها نوبت به آموزشگاههای عالی رسید. بعد از آن بازار فست فوت و کافی شاپ برای تغذیه این نسل اوج گرفت و وقتی این نسل در اواخر دهه ۷۰ به سن ۲۰ تا ۳۰ سالگی رسیدند کدام صنعت نظر آنها را جلب کرد؟ ساختمان سازی. چرا ؟ چون این نسل برای شروع زندگی مستقل خود نیازمند مسکن مستقل با اسباب و اثاثیه بودند و این باعث رونق ۱۵ ساله بازار مسکن و لوازم خانگی در ایران شد. بعد چه اتفاقی افتاد؟ در اواخر دهه هشتاد این بازار رو به افت کرد. مردم هنوز از آن دوران طلایی بساز و بفروش صحبت می کنند. چرا چون توپ بسکتبال از بازار مسکن گذشته بود.
دقت میکنید؟ عدد ۱۵ مرتبا تکرار میشود. چرا چون این نسل بین سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۷۵ به دنیا آمدهاند . بنابراین فاصله بین مسنترها و جوانترها که عدد ۱۵ساله که باید عدد بسیار مهمی باشد. زیرا اگر به گرایشهای گروه اول این نسل توجه کنید ۱۵ سال تمام وقت دارید که از تقاضای بالای محصول خود بهره ببرید. برای همین باید ببینید نوک توپ بسکتبال کجاست. بنابراین کسبوکار شما هر چه باشد باید به صنایع رو به رشد یا در شرف رشد دقت کنید. مهم نیست چقدر به فلان کار اشتغال دارید یا چقدر درس خواندهاید که تخصصی را یاد بگیرید، سوال این است که در صف اول گرایش های بازار هستید یا نه؟ به صرف اینکه چیزی یاد گرفتهاید دو دستی به آن نچسبید.
حالا گرایشهای بعدی بازار کدامند؟ اگه به نوک توپ بسکتبال دقت کنید متوجه میشوید که آنها دارند به سن ۴۰ سالگی میرسند، در واقع در طول ۱۵ سال آینده در هر ۳۰ ثانیه یک نفر در این کشور به سن ۴۰ سالگی میرسد. امروزه میانگین سنی جمعیت کشور ۳۰ ساله است. دغدغه ها و نگرانیهای آنها چیست؟ خواستههایشان چیست؟ نیازهایشان چیست؟ بیایید سه دغدغه اصلی این نسل را با هم مرور کنیم:
تمام این نسل با واژه یتیمی و بیسرپرستی آشنا هستند، زیرا از نزدیک دیدهاند که بسیاری از دوستان، همکلاسیها یا هم بازیهایشان ، پدرانشان را در جنگ تحمیلی از دست دادند و تا دوران جوانی به سختی گذران زندگی کردند. بسیاریشان به دلیل مشکلات مالی مجبور به ترک تحصیل شدند و از بسیاری فرصتهای رشد و موفقیت محروم ماندند. آنها به هیچ عنوان نمیخواهند اگر اتفاقی برایشان بیوفتد، همان مسایل ناگوار برای خانوادهشان تکرار شود. به همین دلیل روزهای زیادی را در نگرانی امنیت مالی خانواده میگذرانند.
تمام این نسل دیدهاند که پدرانشان، حتی آنهایی که با بورسیه دولت ادامه تحصیل دادند و استخدام شدند، امروز دوران بازنشستگی سختی دارند. هر روز تعداد زیادی از افراد شصت یا حتی هفتاد ساله را میبینند که به دلیل مشکلات اقتصادی هنوز مشغول به کارند. زیرا بیش از هشتادوشش درصد بازنشستههای امروز بین هفتصد تا یک میلیون و دویست هزار تومان مستمری دریافت میکنند که این مبلغ کفاف مخارج آنها را نمیدهد و روز به روز اوضاع مستمری بگیران بدتر میشود. این نسل امید خود را به یک بازنشستگی مطمئن از دست داده است.
تمام این نسل در تمام دوران زندگیشان به سختی مبارزه کردهاند. برای ورود به دانشگاه، برای یافتن شغل، برای تامین هزینه ادامه تحصیل، برای تهیه هزینه ازدواج و شروع زندگی مشترک، برای یافتن هزینه مسکن و برای ایجاد هزینه شروع یک کسبوکار، هر روز خود را قربانی کردهاند و طعم جوانی را نچشیدهاند. آنها بهترین دوران زندگی خود را در افسردگی بیپولی و استرس آینده گذراندهاند و امروز تنها همین چشمانداز را برای آینده کودکان خود متصورند، سگدو زدن و سگدو زدن و سگدو زدن. به همین دلیل آمارها میگویند بیش از نیمی از این نسل از اینکه صاحب فرزند شوند میترسند یا از اینکه فردی را به این دنیا آوردهاند عذاب وجدان دارند. دغدغه تمام این نسل آینده فرزندان است.