ویرگول
ورودثبت نام
محمد صادق حیدری
محمد صادق حیدرییک جایی دیگر حنجره کم می آورد! آنجاست که باید دست به قلاف قلم برد و خاک و خون به پا کرد. اگر هوای جنگ به ریه ات سازگار نیست، با من همرزم نشو و چکاچک قلمم را به تماشا ننشین!
محمد صادق حیدری
محمد صادق حیدری
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

کتابی که خواندم (4 ساعت کار در هفته)

تیموتی فریس یه کارآفرین و مشاور کسب و کاره که یه زمانی 80 ساعت در هفته کار میکرد و سالی 40 هزار دلار درآمد داشت.

از یه زمانی تصمیم گرفت ساعت کاریش رو نصف کنه اما درآمدش همون قدر بمونه!

این کار رو کرد و شد! بعد از اینکه شد تصمیم گرفت یه کتاب بنویسه و تجربیات و راهکارهای خودش تو این مسیر رو به ما بگه.

اون کتاب شد #4_ساعت_کار_در_هفته!

فروش بیشتر از دو میلیون نسخه ای این کتاب حرف داره برا گفتن!

اگه از شغل روزمره خودتون ناراضی هستید.

اگه میخواید یه تکونی به زندگی تون بدید.

اگه میخواید کمی به رؤیاهاتون نزدیک تر بشید

اگه مدیر هستید و میخواید بهره وری کارمنداتون بیشتر بشه

اگه کارمندید و میخواید جایگاه شغلی و درآمد بالاتری داشته باشید

این کتاب حتما به کارتون میاد!

تیموتی فریس با توپ پر خطاب به میلیون ها برده ی پشت میز نشین میگه: «چرا طلایی ترین ساعت های عمرتون رو مشغول به کاری هستید که هیچ ارزشی به شما اضافه نمیکنه و ازش لذتی نمیبرید؟

چرا همه ش میگید باید جوونیم رو به کار کردن و دویدن صرف کنم که شاید تو سن بالا بتونم لذت و آرامش رو تجربه کنم؟

اصلا کی گفته: «یه سال بخور نون و تره، یه عمر بخور گوشت بره؟» چرا باید یه عمر بخوریم نون و تره؟

اینجاست که تیموتی فریس پاشو میذاره رو خرخره ی باورهات و میگه تعریف هایی که تا الان تو ذهنت داشتی رو بریز دور... میخوام برات یه سری حرف جدید بزنم!

و اما چند کلمه از خودم: نمیخوام بگم این کتاب فوق العاده س و نمی خوام بگم بده! خیلی از نکات این کتاب تکرار مکرراته و خیلی جاها شنیدیم و خوندیم. حرف هایی از ارتقاء کارمندها میزنه (که انصافا خوب و کاربردیه)، حرف هایی از کم کردن ساعت کار میزنه، حرف هایی از مدیریت زمان میزنه، بعضی مفاهیم ذهنی مون رو کمی دستکاری میکنه و خلاصه تلاشش رو برای بهتر شدن ما میکنه. در کل کتاب خوبی بود و ارزش خوندن رو داره!

بهتون توصیه میکنم خوندن این کتاب رو از دست ندید.

امتیاز من به این کتاب: 4/5 از 5

️محمدصادق حیدری

۸
۳
محمد صادق حیدری
محمد صادق حیدری
یک جایی دیگر حنجره کم می آورد! آنجاست که باید دست به قلاف قلم برد و خاک و خون به پا کرد. اگر هوای جنگ به ریه ات سازگار نیست، با من همرزم نشو و چکاچک قلمم را به تماشا ننشین!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید