https://musicdel.ir/single-tracks/219689/
اهنگ پیشنهادی
عامم خب فکر کنم یه تصمیم جدید گرفتم.
این هفته به مناسبت عید غدیر پدر و مادرم یه مهمونی گرفتند.
و خب،چجوری بگم. من هیچ دوستی ندارم و همیشه دلم به این خوش بود که دخترخاله های پایه ای دارم.
البته که اونا همیشه منو ایگنور میکنن ولی مجبورم توی جمعشون باشم.هر ثانیه مثل دختربچه ها حرف های خصوصی و قهر دارن و یکزره هم براشون مهم نیستم.و خب فکر کنم اینکه منو قبول میکنن بخاطر سودشه.در واقع مطمینم اینجوریه.همیشه حمایتشون کردم.کارایی که وظیفه اونا بوده رو من انجام دادم.اشتباهاتشون رو گردن گرفتم.و خب امروز بازم شروع شد و دارم با خودم فکر میکنم:یعنی انقدر بی ارزشم؟سعی کردم آخرین باری که ازم خواستن تو جمعشون باشم رو به یاد بیارم ولی چیزی یادم نیومد.
خیلی بد حرف میزنن و کلا برای من آدم های سمی ای به حساب میان
و خب برای همین تصمیم گرفتم دیگه کاری بهشون نداشته باشم.البته نه اینکه کلا بی محلی کنم و اینا ولی دیگه نمیخوام وارد جمعشون بشم.
میترسم
میترسم
میترسم
ولی دیگه تحمل ف.....ح......ش و تحقیراشونو ندارم.الانم از بدبختیم توی دستشویی پنهان شدم و نمیدونم چجوری اشک هامو پاک کنم که اثری ازشون نمونه و در هنین حین بچه های فامیل (همه میدونن اینا منفورترین انسان ها در میم ها جوک های ایرانی هستند)پشت درن.میترسم کفش هامو از زیر در ببینن.و خب از خوش شانسیم گوشی مامانم دستم و افتاده و احتمالا با اهنگ حس های بدو از خودم دور میکنم
و آره
فکر کنم اولین قدمو برداشتم
فکر کنم اولین قدم برای دوست داشتن خودمو برداشتم
تا درودی دیگر بدرود
پ.ن: (این متنم مال دو ساعت پیشه.تازه فهمیدم پست نشده )خالم دختر لوسشو(کوچیکه)فرستاده خونه ما.و به طرز مسلسل واری حرف میزنه و خونمونه به فاخ میده
