
بهش فکر میکنم
روز و شب فکر میکنم
کم کم حس خوشی بی دلیلی وجودم فرا میگیره
صدای اهنگو تا اخر میبرم
از خوشی قهقه میزنم
اصلا به قول شاعر
خنده تلخ من از گریه غمناک تر است
پدرم از سر تاسف سری تکان میدهد
اما من مست تر از انم که مفهوم سر تکان دادن را درک کنم
بلندتر قهقهه میزنم و جیغ میکشم
fireeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
زن همسایه با نفرت نگاهم میکنم
اهمیتی نمیئهم و بیشتر جیغ میکشم
درحال غرق شدنم
غرق میشم و غرق میشم
توی خوشی الکی که برای خودم ساختم
انقدر غمگینم که وانمودمیکنم خوشحالم
همه ازم متنفرن؟
قهقهه بلند
همه گند کاریام لو رفت؟(از نظر مامان و بابام پیام دادن در فضای جازی(به جز پیام معلم)یعنی گند کاری)
مهم نیست
روزای دیگه غمگین میشدم
ولی به قول بتسnot today
امروز فقط بهش میخندم
میخندم به دنیا و ادمای بدجنسش
میخندم به دوستی های دروغین
میخندم به محدودیت هایی که از سر ترس ایجاد میکنن
(Fire) 싹 다 불태워라
Bow-wow-wow
اهنگم تموم شده
فکر کنم وقتشه به زندگی و حال عادی خودم برگردم)))
تا درودی دیگر بدرود