
ما در زندگیمان وابسته به امیدیم. باید امیدوار باشیم تا بتوانیم مسیرمان را ادامه دهیم. چه چیزی غیر از امید میتواند ما را در اوج فاجعههای زندگیمان نجات دهد؟
اصلا امید یعنی چه؟ انتظار کشیدن برای فردایی بهتر.
این فردا کی میرسد؟ زمان رسیدنش ماهیت امیدوار بودن را تغییر نمیدهد.
آیا این انتظار ملالآور نیست؟ انسانها برای موفقیتهایشان به انگیزه احتیاج دارند. مدینهی فاضلهای که در ذهنمان ساختهایم قطعا میتواند انگیزهی خوبی برای تحمل این دوران انتظار باشد.
آیا پایانی برای این انتظار کشیدنها وجود دارد؟ ذات انسان کمالگراست و به هر مرحلهای که میرسد میخواهد بیشتر از آن را هم داشته باشد. بله پایانی هم وجود دارد اما افراد کمی میتوانند این پایان را تشخیص دهند و از آنجا به بعد سرعتشان را کاهش دهند و با حرکتی آهستهتر اما پیوسته به سوی آینده قدم بردارند.
امیدواری برای هر انسانی نیاز است تا بتواند او را از مشکلات روحی نجات دهد. آدمی بدون امیدوار بودن نمیتواند سرپا بماند اما چیزی که ذهن مرا به چالش میکشد این است که چرا انسان راضی نمیشود؟ چرا وقتی به آن چیزهایی که امیدوار بود داشته باشد، میرسد نمیتواند ذات سیری ناپذیرش را آرام کند و فکر و روح و جانش او را به رویاپردازی برای بهتر شدن میکشاند؟
چه کسی میتواند از زندگیاش لذت ببرد؟ امیدواری و آرزومند بودن خوب است اما من کسی را سعادتمند میدانم که وقتی توانست شرایط مناسبی برای زندگیاش فراهم کند _یعنی زمانی که خوراک و پوشاک و نیازهای اولیهاش برطرف بود_ طمع و آز را کنار بگذارد و از داشتههاش لذت ببرد. معنی حرفم را کسی میفهمد که داشتههایش فقط مادیات نباشد. چنین کسی میتواند در لحظه شهد زندگی را بنوشد. میتواند با نوای یک موسیقی دلانگیز تا ابرها پرواز کند. میتواند خوشبختی را در نگاه عزیزانش بجوید. میتواند آرامش را در کمک کردن به همنوعش بیابد. میتواند با هر کتاب زندگیِ جدیدی را تجربه کند. و تمام این تواناییها را مدیون همان تشخیص درست برای پایان دادن به دویدنهایش است.
زندگی به همین سادگیست. نباید آنقدر سخت بگیریم که فرصت زندگی کردن را از دست بدهیم. زمان آنقدر سریع میگذرد که ناگهان به خودمان میآییم و میبینیم که وقتمان تمام شده و ما زندگی نکردهایم بلکه فقط نفس کشیدهایم. نباید دلخوشیهای کوچک را دست کم گرفت. همین قطرههای دلخوشی میتوانند کم کم ما را در دریایی از خوشبختی غرق کنند.
شاید بهترین راه ساده زندگی کردن باشد...شاید...
امیدواری با آن همه انرژی مثبتش و مزایایش هم باید به اندازه باشد. هر چیزی حتی بهترینها باید حساب شده باشد و بیش از حد از هرچیزی میتواند نتیجهی معکوس داشته باشد.
لحظههایتان سرشار از عطر زندگی.