اصلن چه نیازی هست که ما یه حرف را چند بار تکرار کنیم تا مخاطب مفهومش رو بگیره و کار مورد نظر رو انجام بده؟؟؟
من احساس میکنم در اکثر مواقع خود گوینده مقصر است که تو زمانهایی که مخاطب حواسش جای دیگه است؛ مثلا مشغول تماشای تلویزیونه یا پای لپ تاپ نشسته و یا اصلن داره موسیقی گوش میده و... جمله و حرفش رو بیان میکنه.
مخاطب هم به اقتضای انسان بودنش در آن واحد نمیتونه به صورت آگاهانه روی دو تا موضوع تمرکز کنه، خب نتیجش چی میشه؟؟؟
ما فکر میکنیم طرف مقابل اهمیت نمیده، پس بازهم تو موقعیت های نامناسب اونقدر حرفمون رو تکرار میکنیم که وزن و ارزشش رو از دست میده.
من که خودم تصمیم گرفتم از این به بعد اگه میخوام حرفی بزنم و طرف مقابلم مشغول انجام کار دیگهای هستش، اگه فوری و اورژانسیه ازش بخوام کارش رو متوقف کنه و به حرف من گوش بده و اگه فوری نبود، منتظر بمونم تا کارش تموم بشه و بعد حرفم رو بزنم.
البته یه استثنایی هم هست موقعیکه آدما دارن کارایی رو انجام میدن که براشون ناخودآگاه شده، میشه حرفت رو بزنی مثل زمانیکه رانندگی میکنن، آشپزی میکنن و ...