خب در این لحظه ویرگول خیلی نصفه نیمه برام لود شد و باور کنین یا نه خیلی خوشحالم...
من یه توسعه دهنده هستم(بودم) که در چند روز گذشته عمده وقت خودمو روی فیلم و سریال و کافه گردی گذاشتم...
ما در سال ۲۰۱۹ زندگی میکنیم؛ موقعی که دنیا به فکر اینه که در فضا هم از اینترنت پرسرعت استفاده کنه و من همون اینترنت با سرعت 500kB/s رو هم ندارم.
اتفاقاتی افتاده و حالا یه سری تصمیم گرفتن اینترنتو قطع کنن و اینکار رو هم کردن و همه برنامه نویسان، طراحان، دانشجویان و کلی آدم دیگه به مشکل خوردن.
وضعیت ما که معلومه... وضعیت دانشجو ها هم خوب نیست و دسترسی به مقالات ندارن و خیلی شغل های دیگه هم به مشکل جدی برخورد کردند.
همه دیتا های موبایل و ADSL ها دسترسیشون به اینترنت قطع شده و فقط یکی دو تا دیتاسنتر اینترنت دارن.
شاید اگه بعد ها این متنو بخونین بگین خب میرفتین یه VPS میگرفتین و روش پروکسی راه مینداختین!
بله همه ما این فکرو کردیم ولی به شرح زیر چندان موفق نبودیم.
اول اینکه از کجا VPS بخریم... همه ارائه دهنده ها یا خودشون در دسترس نیستن، یا از دیتاسنتر های مورد نظر سرویس ندارن، یا دارن نمیفروشن و یا با چند برابر قیمت و هزارجور هشدار که اگه شک کنیم پروکسی زدی تحویلت میدیم بهمون VPS میفروشن.
همین ابرآروان که همیشه ادعای جامعه دوستی میکنه الان به من میگه که باید چهار برابر سرویسی که میخوام، حسابمو شارژ کنم.
از این بحث ها رد بشیم میرسیم به مسائل فنی که سخت تره.
از هر پروتوکل مرسومی استفاده کنیم خیلی زود سرور مسدود میشه!
حتی اگه برای خودمون پروتوکل هم درست کنیم باز بخاطر ترافیک زیاد سرور مسدود میشه.
سعی میکنم تحمل کنم ولی هر چند ساعت یبار یکی میره پشت میکروفون میگه امروز فردا وصل میشه و من کنترل اعصاب و احساساتمو از دست میدم D:
ثبت بشه تو تاریخ روزگارم که در سال ۲۰۱۹ ما حتی اینترنت نداشتیم.
