
نظریهی ورود تصادفی به بازار که در انجمنهای علمی جایی برای خود باز کرده مدعی است که تغییرات قیمت یک روند مستقل است و گذشتهی قیمت یک معیار قابل اعتماد برای تشخیص تغییرات آیندهی قیمت نیست.
مخلص کلام اینکه تغییرات قیمت کاملا تصادفی و غیرقابل پیش بینی است. این اصل مبتنی بر “فرضیه بازار کارا” می باشد که بر طبق آن تغییرات قیمت به طور تصادفی و براساس ارزش ذاتی اتفاق می افتد.
بر طبق این نظریه بهترین استراتژی در بازار “خرید و نگه داری” است به جای اینکه تلاش کنیم تا از نوسانات بازار استفاده کنیم.
تا زمانی که به نظر می رسد دربارهی وجود تصادف در هر بازاری ذرهای شک وجود دارد خیلی واقع گرایانه نیست که تغییرات قیمت را کاملا تصادفی بدانیم.
این یکی از آن مواقعی است که ثابت می شود که مشاهدات تجربی با تجربیات عملی کارایی بیشتری نسبت به تکنیکهای پیچیدهی آماری دارند و قادر خواهند بود که همه چیزهایی را که کاربر در ذهن دارد ثابت کنند و یا هیچ چیزی را اثبات نکنند.
بد نیست به خاطر داشته باشیم که پذیرش تصادف ممکن است تنها یک دفاع در برابر ناتوانی در درک الگوهای رفتاری قیمت باشد.
این حقیقت که بسیاری از افراد دارای تحصیلات این رشته قادر به درک الگوهای موجود نبوده اند ثابت نمی کند که این الگوها وجود ندارند.
مباحاث علمی زیادی حول این موضوع برقرار است که آیا روند بازار بیشتر به برداشتهای یک تحلیلگر عمومی بازار مرتبط است یا به عملکرد معاملهگری که در زمان حاضر جایی که روند بازار کاملا آشکار است دست به معامله می زند.
حال چگونه معتقدین به نظریهی “تصادفی” وجود این روندها را توجیه می کنند. اگر تغییرات قیمت کاملا روندی تصادفی دارد و این معنی را می دهد که آنچه که دیروز رخ داده و یا هفتهی آینده رخ خواهد داد هیچ ربطی به چیزی که امروز و فردا رخ می دهد ندارد.
آنها چگونه موفقیتهای سیستمهای تعقیب روندها را که در حافظهی زندگی واقعی به ثبت رسیده اند را توضیح می دهند؟
به طور مثال استراتژی “خرید و نگهداری” چگونه در بازارهای پایاپای کالا جایی که زمان نکتهی بسیار تعیین کنندهای است می تواند کاربرد صحیحی داشته باشد؟
اگر تغییرات قیمت کاملا تصادفی است و هیچ روندی وجود ندارد پس معاملهگران چگونه تفاوت میان بازارهای کاهشی و بازارهای افزایشی را درک می کنند؟
در واقع چگونه یک بازار کاهشی حتی در موقعیت ابتدایی می تواند وجود داشته باشد و رفتار آن از یک روند تابعیت کند.
به نظر تردیدآمیز است که مدارک آماری حتی در مجموع قادر باشند که نظریهی ورود تصادفی را اثبات کنند. البته این عقیده که بازارها تصادفی هستند کاملا به وسیلهی انجمنهای علم تکنیکال رد شده است.
اگر بازارها حقیقتا تصادفی بودند هیچ نوع تکنیک پیشبینی کارایی نداشت.
جدای از رد اعتبار دسترسی تصادفی به بازار، نظریهی بازار کارا بسیار به این فرضیه تکنیکی نزدیک است که بازارها همه چیز را درک و در قیمت منعکس می کنند.
البته تحلیلگران در می یابند که چون بازار به سرعت همهی اطلاعات را لحاظ می کند بنابراین راهی برای نتیجه گرفتن از آن اطلاعات وجود ندارد.
اساس تکنیکهای پیشبینی که در بالا توضیح داده شد این است که همهی اطلاعات مهم خیلی پیش از آنکه دانسته شوند در قیمت تاثیر می گذارند.
تحلیلگران توضیحات شیوایی برای لزوم مشاهده و زیر نظر قرار دادن رفتار قیمت و همچنین بینتیجه بودن تلاش برای نتیجه گرفتن از اطلاعات فاندامنتالی حداقل برای مدت زمان کوتاه ارایه می کنند.
در نهایت منطقی به نظر می رسد که بپذیریم که هر فرآیندی از نظر کسی که قادر به درک قوانینی که باعث وقوع آن رخداد شده، نباشد تصادفی و غیرقابل پیشبینی می رسد.
به عنوان مثال خروجی نوار قلب ممکن است خطوط تصادفی و درهمی باشند که از فردی که دراز کشیده به دست می آیند. اما برای یک فرد دوره دیدهی پزشکی همهی آن خطوط معنا دارند و تصادفی نیستند.
عملکرد بازار ممکن است برای آنهایی که برای درک قوانین رفتاری بازار وقت کافی صرف نمی کنند تصادفی به نظر برسد. فریب نظریهی تصادفی با پیشرفت مهارتهای درک اطلاعات از نمودارها به تدریج رنگ می بازد.
این امیدواری برای همهی تحلیلگران دنیا وجود دارد. تعدادی از پیشگامان دانشگاههای آمریکا شروع به تحقیق در خصوص رفتارشناسی بازارهای مالی کردهاند که مدعی است رفتارهای انسانی و ایجاد قیمت بسیار به هم شبیه هستند. که البته این مقدمهی علم تکنیکال است.
آیا میدانستید این مطلب بخشی از دورهی آموزشی "لطفا تحلیل تکنیکال را حرفهای یاد بگیرید" از وبسایت بورسنما به آدرس اینترنتی www.boursnama.com می باشد؟؟!!