
اجازه دهید با یک مثال به شما توضیح دهم.
واژه بانک از آنجا پدید آمد که در اروپا برای انجام مبادلات پولی، روی نیمکتهای میادین شهر مینشستند و پولهایشان را مبادله میکردند. از آنجا که لغت Bank در زبان ایتالیایی به معنی نیمکت است؛ بعدها مراکزی که وظیفهی مبادلات پولی را به عهده گرفتند؛ به بانک معروف شدند.
کلمهی بورس نیز مثل هر کلمهای دارای پیشینهی تاریخی است. خیلی از کارشناسان میگویند: تاریخچهی پیدایش واژهی بورس، به قرن 15 میلادی بر میگردد. در آن زمان، بازرگانان و کسبهی شهری به نام بروژ، در شمال غربی بلژیک، در میدانی به نام تربوئرز، روبروی خانهی بزرگزادهای به نام واندربورس، جمع میشدند و خرید و فروش میکردند.
از آن تاریخ به بعد تمام جاهایی که مردم در آن به خرید و فروش میپرداختند به بورس، معروف شدند. البته ناگفته نماند که در آن زمان، این مکانها از نظم و انظباط خاصی برخوردار نبودند و هرکسی می توانست در آنجا به خرید و فروش بپردازد.
اما رفته رفته نظم و انظباط خوبی در آن مکانها حاکم شد. به شکلی که بعد از مدتی فقط بازرگانان، صرافان و دلالان بودند که اجازه داشتند در این مکانها به خرید و فروش بپردازند.
رفته رفته این مکانها به تالارهای مسقف و بزرگ تبدیل شدند و بازرگانانی که قبل از آن در هوای آزاد، خرید و فروش میکردند؛ حال، برای خرید و فروش به این تالارها می رفتند. در بیشتر منابع علمی و تاریخی، زمان آغاز به کار تالارهای مسقف بورس به عنوان تاریخ رسمی تاسیس بورس در دنیا معرفی شده است.
اما یک سوال ... ؟ بازرگانان در تالارهای مسقف بورس چه چیزی را خرید و فروش میکردند ؟
برای پاسخ به سوال فوق، لازم است به توضیح مفهوم شرکتهای سهامی بپردازیم.
در زمانهای گذشته، بازرگانان، همواره به دنبال راهی بودند که ضررها و زیانهای احتمالی تجارتشان را کاهش دهند. شراکت، راه خوبی بود که میتوانست ریسک کار آنها را کمتر کند.
اما چرا شراکت ... ؟ چون با شریک شدن چند نفر در یک کسب و کار، سود و زیانهای احتمالی آن کسب و کار نیز بین شرکا تقسیم می شود.
این تجربه، کم کم باعث پیدایش تشکیل شرکتهای سهامی شد. در این شرکتها، هر یک از شرکا به نسبت سهمی که داشتند در منافع و یا ضررهای احتمالی شرکت، سهیم می شدند.
اولین شرکت سهامی، ماسکوی نام داشت که در سال 1553 میلادی با مشارکت عدهای از تجار در روسیه ایجاد شد.
به مرور زمان و با گسترش مبادلات تجاری در جهان، نیاز به جذب سرمایههای بیشتر و شرکای جدیدتر احساس شد. پیدا کردن شرکای جدید نیز به مراکزی نیاز داشت که بتواند بین دارندگان پول و متقاضیان پول ارتباط برقرار کند. این مراکز به بورس معروف شدند.
به این ترتیب، بورس دارای تعریف جدیدی شد و از این لحظه به بعد، به محلی که شرکتهای سهامی در آنجا سهامشان را به افرادی که علاقه مند به سرمایهگذاری بودند، می فروختند تا با این کار، شرکای جدیدتر و بیشتری برای خود پیدا کنند.
شاید، برایتان جالب باشد که بدانید اولین بورس اوراق بهادار جهان در قرن 17 میلادی و در شهر آمستردام هلند تشکیل شد و کمپانی هند شرقی نیز اولین شرکتی بود که سهام خود را در آن عرضه کرد.
در ادامه به فعالیتهای بورس در شهر لندن می رسیم که از اوایل قرن 18 میلادی در قهوه خانهها شروع شد. این فعالیتها در سال 1773 میلادی و با خرید یک ساحتمان مستقل، توسط معامله گران، وارد فصل جدیدی شد و در نهایت در سوم مارس 1801 میلادی، بورس لندن، فعالیت رسمی خود را شروع کرد.
اما سومین بورس، یعنی بورس نیویورک که امروزه یکی از بزرگترین بورسهای دنیا است. در 17 می 1792 میلادی، توسط 24 کارگزار بازار سهام در خیابان وال استریت نیویورک ایجاد شد. آنها زیر درخت چنار، دور هم جمع شدند و یک توافق نامهای را امضا کردند که به توافق نامهی درخت چنار مشهور شد. با امضای این توافق نامه، فعالیت خرید و فروش سهام که تا قبل از آن به صورت غیررسمی زیر درخت چنار انجام می شد؛ رسمیت پیدا کرد و با این کار، بورس نیویورک، عملا فعالیت خود را شروع کرد.
با شروع به کار بورسهای بزرگ جهان، رفته رفته سایر کشورها هم دارای بورس شدند. تا آنجا که امروزه کمتر کشوری را می توان پیدا کرد که بورس نداشته باشد.
آیا میدانستید این مطلب بخشی از دورهی آموزشی "ورود به دنیای بورس" از وبسایت بورسنما به آدرس اینترنتی www.boursnama.com می باشد؟؟!!