تفاوت ICO با IPO

در این مقاله ، ما به تفصیل چگونگی تفاوت ICO با IPO را بررسی خواهیم کرد - هم از نظر ذات و هم از نظر ویژگیهای دارایی هایی که آنها ارائه می دهند. سرمایه گذاران تازه کار می فهمند که تفاوت های بین این دو ابزار چیست و چگونه می توانند بفهمند کدام یک برای اجرای یک استراتژی خاص مبادله یا تجارت مناسب تر است.

پیشنهادات اولیه سکه فرآیندی است که با توسعه بازار cryptocurrency محور است. ترجمه شده است به عنوان "قرار دادن اولیه سکه". یعنی صرفاً مبادله رمزنگاری ارزها است: ارزهای دیجیتالی در یک پروژه خاص ، بیت کوین ، altcoin یا قراردادهای هوشمند - یک آنالوگ از سهام بورس اوراق بهادار که برای جمع آوری پول برای توسعه پروژه های خود اقدام به صدور استارتاپ می کند. توکن ها عملکردی مشابه عملکرد سهام را به طور کامل ندارند. غالباً می توان برخی از خدمات یا محصولات را از صادرکننده یا قرارداد برای نشانه ها تهیه و یا برای فیات یا cryptocurrency آنها داد و ستد کرد. عملکرد تنها با تصور صادرکننده محدود است. قیمت های توکن به تقاضای خدمات و محصولات شرکت بستگی دارد.

برای ایجاد ICO های خود ، استارتاپ ها مدارکی به نام کاغذ سفید تهیه می کنند. آنها اهداف اصلی و واسط پروژه را نشان می دهند ، ویژگی های اصلی آن ، تعداد دقیق نشانه های صادر شده و میزان دارایی است که سازندگان برای خود دارند.

عرضه عمومی اولیه - فرایند تبدیل یک شرکت بسته به شرکت باز. ترجمه شده به عنوان "پیشنهاد عمومی سهام" با تشکر از این ، این شرکت بودجه لازم را دریافت می کند ، و سرمایه گذاران - فرصتی برای مشارکت در توسعه بنگاه اقتصادی و سودآوری دارند. این ابزار شامل عرضه اولیه اوراق بهادار به مردم است. به این ترتیب نه تنها سهام توزیع می شود بلکه ضمانت ها ، معاملات آتی ، اوراق قرضه و غیره نیز توزیع می شوند.

به سرمایه گذاران دفترچه ارائه می شود که شامل اطلاعات مربوط به شرکت ، ساختار آن ، روش های مدیریت است. یک طرح تجاری نیز در آنجا نوشته شده است.

همانطور که مشاهده می کنید روش ها و اهداف مشابه هستند اما یکسان نیستند.

در اینجا تفاوت بین ICO و IPO است:

در مورد IPO ، یک سرمایه گذار علاقه مند به مشارکت در پروژه و سود سهام است و برای سرمایه گذاران در یک ICO افزایش وجوه سرمایه گذاری شده.

هر شرکت کننده در بازار می تواند ICO را انجام دهد: افراد ، صندوق ها ، سازمان ها ، شرکت ها. فقط به پول نیاز است ؛ دانش خاصی لازم نیست. پروژه ها فقط بر اساس اعتماد انجام می شود.

سرمایه گذاری در IPO فرض می کند که سرمایه گذار داده های صادرکنندگان را به طور کامل مورد مطالعه قرار داده و چشم اندازها را وزن کرده است. این ابزاری برای شرکت کنندگان در بازار است که دارای تجربه هستند ، به عنوان مثال صندوق سرمایه گذاری.

و البته IPO و ICO خطرات و مزایای مختلفی دارند. صادرکننده نمی تواند به طور غیرقابل کنترل درآمد IPO را بگذراند و در صورت ورشکستگی ، سهامدار حق سهمی از دارایی شرکت را خواهد داشت. همچنین به طور رسمی ، یک سرمایه گذار در IPO حق شرکت در مدیریت شرکت را دارد. و در حقیقت سرمایه گذار ICO بدون استفاده از کار پروژه و هزینه بودجه دریافت شده توسط صادرکنندگان ، حق استفاده از محصول را بدست می آورد. بنابراین ریسک در اینجا بسیار بیشتر است ، اما ممکن است سود در مورد سرمایه گذاری IPO بیشتر باشد.

در این حالت ، هر دو ابزار روش های کنترل متفاوتی دارند.

اقدامات نظارتی

در ICO تقریباً هیچ مقرراتی توسط دولت وجود ندارد و در تعدادی از کشورها - کره جنوبی ، چین - این ابزار به طور کلی ممنوع است. در برخی دیگر ، دولت در تلاش است تا کنترل اولیه را ارائه دهد. به عنوان مثال ، در ایالات متحده کمیسیون اوراق بهادار وجود دارد که نظارت بر عملکرد ICO و پشتیبانی پروژه را انجام می دهد و سکوهایی که در آن وجوه حاصل از سرمایه گذاران جمع آوری می شود به مقامات مالی دولتی اعلام می شوند. سیاست تنظیم انعطاف پذیر در قزاقستان معرفی می شود.

اما چنین رویکردی نادر است. در حقیقت ، ضامن قابلیت اطمینان ICO تنها اعتبار بنیانگذاران آن و blockchain به این ترتیب است و این یک فناوری در حال تحول است. شرکت صادرکننده به سادگی یک بستر را با اطلاعات ایجاد می کند و پول سرمایه گذار را می پذیرد - تعیین و رسمیت چنین روابط مالی بر اساس قوانین موجود دشوار است. و اگر یک سرمایه گذار قربانی کلاهبرداران شود یا به هر دلیل دیگری بودجه سرمایه گذاری شده در ICOs را از دست بدهد ، دیگر نمی تواند آنها را به صورت قانونی بازگرداند.

همانطور که در بسیاری از کشورها ، در ICO تنظیم نشده است ، اگرچه بحث مداوم در مورد کنترل بازار cryptocurrency وجود دارد. با این حال ، بیانیه تنظیم کننده های مالی از سال 2017 در حال حاضر است ، که مشخص می کند ارزهای رمزپرداخت را نمی توان به صورت نقدی یا مناقصه قانونی تشخیص داد. همچنین ، آنها را نمی توان به روش های دیگر پرداخت یا اوراق بهادار نسبت داد ، بنابراین هیچ ابزاری برای تنظیم آنها وجود ندارد. بعداً لوایح مربوط به تنظیم ارزهای رمزپردازی مورد بحث قرار گرفت ، اما فایده ای نداشت و هیچ چیزی در این قوانین درباره ICO ها تعریف نشده است. با این وجود ، اوکراین در سال 2018 با سرمایه گذاری در ICO ، مقام دوم در اوراسیا را به دست آورد.

چگونه به درستی در IPO سرمایه گذاری کنیم

یک پیشنهاد عمومی سهام می تواند پول خوبی را به ارمغان آورد ، یا در صورت عدم موفقیت سرمایه گذاری می تواند منجر به ضرر شود. برای سرمایه گذاری پول خود در IPO و از دست دادن آن ، باید این قوانین را دنبال کنید:

تا آنجا که ممکن است درباره شرکتی که در سهام خود قصد سرمایه گذاری دارد ، کسب کنید. کمبود اطلاعات یکی از دلایل اصلی عدم موفقیت در مرحله IPO است. اطلاعات مربوط به شرکت را از منابع مختلف مستقل بدست آورید ، در مورد رقبای خود بخوانید ، با صنعتی که در آن فعالیت می کند ، آشنا شوید.

برای درک اینکه آیا ارزش سرمایه گذاری در یک شرکت را دارد ، یادگیری فقط درباره آن کافی نیست. درباره کسانی که آن را به IPO می آورند ، یعنی underwriters ، بیشتر بیاموزید. شرکت ها و بانکهای مشهور سرمایه گذاری بعید است که یک شرکت مشکوک را در بازار راه اندازی کنند. با این حال ، نویسندگان کمی شناخته شده مزایای خود را دارند. با توجه به پایگاه مشتری کوچک ، خرید سهام راحت تر و سودآورتر است.

دفترچه را با دقت بخوانید. خصوصاً آموزنده این نکته در مورد اینکه شرکت قصد دارد وجوه سرمایه گذاری را برای آن خرج کند ، چیست. اگر برای گسترش ، دسترسی به بازارهای جدید ، تحقیقات نشانه خوبی است.