مبادله برخی کالاهای اقتصادی برای دیگران ، مبادله ارز برخی کشورها برای ارز سایر کشورها ، معاملات اوراق بهادار ، وام و غیره. - همه اینها انواع عملکردهایی است که در بازار مالی مدرن انجام می شود. و در موردی که ما در مورد چنین عملیاتی در مقیاس کل ایالت ها در بین خود صحبت می کنیم ، آنها در حال حاضر در مورد بازار جهانی مالی صحبت می کنند.
بنابراین ، از نظر مقیاس عملیات ، بازار مالی را می توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد:
در بازار ملی ، عملیات در قلمرو یک کشور واحد انجام می شود. بر این اساس ، کاملاً تابع قانون ملی است. و بازار بین المللی چیزی فراتر از کل کل بازارهای بورس ملی نیست و بنابراین نمی تواند تابع قوانین هر کشور خاص باشد (این امر مشمول هنجارها ، قوانین و معیارهای بین المللی است که به ویژه برای این منظور ایجاد شده است).
در اقتصاد مدرن ، دو مدل اصلی از بازارهای بورس وجود دارد که در کشورهای قاره اروپا و آمریکا توسعه یافته است:
مدل قاره ای مبتنی بر تأمین اعتبار بانکی ، به آن مدل قاره ای یا سیستم مالی مبتنی بر بانک نیز گفته می شود.
مدل انگلیسی-آمریکایی مبتنی بر بازار اوراق بهادار و سرمایه گذاران نهادی (سیستم مالی مبتنی بر بازار).
مدل قاره ای با یک بازار ثانویه کمتر توسعه یافته و عرضه غیر دولتی اوراق بهادار (تعداد نسبتاً کمی از سهامداران و بر این اساس ، درجه بالایی از تمرکز سرمایه سهام) متمایز می شود. در مدل انگلیسی و آمریکایی ، برعکس ، بازار ثانویه بسیار توسعه یافته است و تمایل آشکاری به عرضه عمومی اوراق بهادار وجود دارد.
با این حال ، با گذشت زمان ، این دو مدل به طور فزاینده ای بین یکدیگر همگرا می شوند و مرزهای بین آنها به تدریج پاک می شوند.
در قالب یک ساختار سازمان یافته (به عنوان مثال ، بورس ، که در آن کلیه عملیات بازرگانی طبق قوانین کاملاً تعریف شده انجام می شود).
در قالب توافقات مستقیم (به عنوان مثال ، بازار بین بانکی)؛
به صورت خرده فروشی (به عنوان مثال ، بازار خدمات بانکی برای افراد).
همه شرکت کنندگان در بازار پول را می توان به سه دسته تقسیم کرد:
وام دهندگان یا کسانی که پول را برای استفاده موقت تأمین می کنند. این طبقه شامل بانکها ، موسسات اعتباری غیر بانکی ، سایر سازمانهای مالی است.
وام گیرندگان یا وام گیرندگان. این گروه شامل اشخاص ، ساختارهای ایالتی و شهری ، انواع مختلفی از شرکتها و سازمانها و غیره می باشد.
واسطه های مالی بین دو دسته فوق از شرکت کنندگان در بازار پول ارتباط برقرار می کنند ، اگرچه در اصل ، مشارکت آنها همیشه ضروری نیست. اینها شامل بانکها ، شرکت کنندگان حرفه ای در بازار اوراق بهادار (کارگزاران ، دلالان ) و غیره است.
همه دسته های فوق از شرکت کنندگان در بازار پول مشترکاً یک هدف مشترک دارند - هرکسی قصد دارد از آن سرمایه گذاری کند. وام دهندگان سود خود را با درصدی از صدور وام صادر می كنند. وام گیرندگان قصد دارند از استفاده از وجوه قرض گرفته شده سود ببرند. و سود واسطه ها در این کمیسیون نهفته است که آنها وام دهندگان و وام گیرندگان را برای جمع آوری آنها متهم می کنند و اغلب به عنوان ضامن معامله منعقد شده بین آنها عمل می کنند.
در زیر تصویری وجود دارد که ابزارهای اساسی بازار پول را نشان می دهد:
این بخش از بازارهای مالی شامل معاملات مالی بلند مدت (وام ، سرمایه گذاری و غیره) است. در اصل ، این همان بازار پول است که در بالا توضیح داده شد ، اما تنها با دوره گردش مالی بیش از یک سال است.
در اینجا به اصطلاح پول طولانی می چرخد ، سرمایه در انواع مختلف ابزارهای بورس بلند مدت (سهام ، اوراق بلند مدت و غیره) سرمایه گذاری می شود.
بازار سرمایه
بازار سهام
همه موارد مربوط به انتشار اوراق بهادار و گردش بیشتر آنها (خرید ، فروش ، فروش مجدد) مستقیماً مربوط به بخش بعدی بازارهای مالی - بازار سهام است.
بورس اوراق بهادار نه تنها طبقه های معاملاتی سازمان یافته - صرافی ها ، بلکه مؤلفه ای به اصطلاح بدون نسخه را نیز شامل می شود. اوراق بهادار بزرگترین و معتبرترین صادرکنندگان (از جمله اوراق بهادار مربوط به تراشه های آبی) در بورس اوراق بهادار نقل قول می شوند و بازار فرابورس به عنوان پناهنده ای برای اوراق بهادار طبقه بندی شده به عنوان ریسک پذیر عمل می کند (به عنوان مثال سهام رده های دوم و سوم که در لیست سکوهای بورس درج نشده اند).
بازار اوراق بهادار را می توان با توجه به معیارهای اصلی زیر طبقه بندی کرد:
با میزان قرارگیری ابزارهای مالی معامله شده:
مقدماتی در اینجا ، همانطور که از نام آن پیداست ، قرار دادن اولیه اوراق بهادار صورت می گیرد (این می تواند به صورت عمومی (IPO) یا قرار دادن بسته) باشد.
ثانویه این بازار مشهور برای طیف گسترده ای از مردم است ، که در واقع ، بخش عمده ای از معاملات معاملات اوراق بهادار انجام می شود. این شامل همه بورس سهام است.
سوم این یک بازار بدون نسخه است و آن اوراق بهادار در آن معامله می شود که به دلایلی نتوانسته است وارد لیست سیستم عامل های رسمی مبادله شود.
چهارم سرمایه گذاران بزرگ نهادی در اینجا تجارت می کنند. معاملات در بورس های بزرگ سهام (یا اوراق بهادار دیگر) بصورت الکترونیکی صورت می گیرد.
بازار سهام؛
بازار اوراق قرضه؛
بازار مشتقات و غیره
تبادل
فرابورس
منطقه ای
ملی؛
بین المللی
بازار اوراق بهادار شرکت ها؛
بازار اوراق بهادار دولت.
در دراز مدت ابزارهای مالی معامله شده:
بازار اوراق بهادار کوتاه مدت؛
بازار اوراق بهادار میان مدت؛
بازار اوراق بهادار بلند مدت؛
بازار اوراق بهادار دائمی.
توسط صنایع ، که شامل صادرکنندگان اوراق بهادار معامله شده است.
بازار مشتقات
این بازار برای مشتقات (ابزارهای مالی مشتق) با بلوغ خاص (از این رو نام) است. ابزارهای مالی زیر در اینجا معامله می شود:
قراردادهای پیش رو؛
آینده؛
گزینه ها
معاملات در بازار مشتقات با درجه بیشتری از ریسک در مقایسه با ، به عنوان مثال ، بازار سهام یا اوراق قرضه مشخص می شود. به این دلیل است که در این حالت از اهرم استفاده می شود (به اصطلاح معاملات حاشیه ای ). علاوه بر این ، تفاوت دیگر در اینجا ، توانایی باز کردن موقعیت های کوتاه (توانایی بازی در کاهش مالی ابزار بورسی است که به عنوان دارایی زیربنایی عمل می کند).
معاملات در بازار مشتقات به منظور حمایت از مواضع حمایت از دارایی زیرین ، در استراتژی های داوری یا درآمدها از مبادله (در بازار ارز) انجام می شود.
بازار بین المللی ارز خارجی (فارکس) سیستمی از روابط مالی است که هدف آن خرید یا فروش برخی از ارزهای خارجی برای دیگران است. با توجه به حجم معاملات ، بازار فارکس از سایر بازارهای مالی به طور قابل توجهی برتر است.
بازار فارکس هیچ بستر معاملاتی خاصی ندارد (مانند بورس اوراق بهادار) ، بلکه مجموعه ارتباطاتی است که بزرگترین بازیکنان خود (بانکها ، شرکتهای چند ملیتی ، شرکتهای کارگزاری و غیره) را به هم متصل می کند.
شرکت کنندگان اصلی در بازار ارز عبارتند از:
بانکهای مرکزی کشورها. فعالیت اصلی آنها در اینجا به منظور تنظیم نرخ ارز ارز آنها به مدیریت ذخایر ارزی ملی کاهش می یابد. برای این منظور ، آنها می توانند مداخلات به اصطلاح ارز را انجام دهند .
بانکها (عمدتا بین المللی). این یکی از انواع سرمایه گذاران نهادی در بازار ارز فارکس است. از طریق آنها است که بخش عمده ای از جریان های مالی از اینجا عبور می کند.
به عنوان مثال شرکتهایی که در عملیات واردات و صادرات شرکت می کنند ، با هدف خرید مواد اولیه و فروش محصولات نهایی؛
انواع صندوق ها (سرمایه گذاری ، بازنشستگی ، پرچین) و شرکت های بیمه. آنها در اینجا عملیات هایی را انجام می دهند تا بتوانند اوراق بهادار خود را تا حد امکان متنوع کنند و با خرید انواع اوراق بهادار در خارج از کشورشان.
صرافی های ملی. اینها در تعدادی از کشورها فعالیت می کنند و هدف اصلی آنها نقل قول پول ملی آنها در برابر ارز خارجی و همچنین مبادله ارز برای اشخاص حقوقی است.
شرکت های کارگزاری و مراکز خرید و فروش به عنوان واسطه برای تجارت و مبادله عملیات در FOREX فعالیت می کنند.
سرانجام افراد خصوصی. سهم هر یک از آنها بطور جداگانه ممکن است کاملاً ناچیز باشد ، اما درمجموع ، جریان مالی ناشی از گردشگری بین المللی ، معاملات صرافی ساده و معاملات ارزی سوداگرانه شهروندان منفرد می تواند به حجمهای بسیار چشمگیر برسد.
یکی دیگر از مؤلفه های بازار جهانی مالی بازار فلزات گرانبها است. این عملیات هم با مستقیم با فلزات گرانبها و هم اوراق بهادار مرتبط با آنها انجام می شود (معاملات آتی ، اوراق قرضه ، گزینه های به نقل از طلا و همچنین گواهی های طلا).
با توجه به نوع فلزات گرانبها که می توان تجارت کرد ، این بازار را می توان به اجزای اصلی زیر تقسیم کرد:
بازار طلا؛
بازار نقره؛
بازار پلاتین؛
بازار پالادیوم.
با توجه به نوع و حجم عملیات انجام شده ، بازار فلزات گرانبها می تواند به شرح زیر طبقه بندی شود:
بازار بین المللی فلزات گرانبها؛
بازار داخلی فلزات گرانبها؛
بازار فلزات گرانبها سیاه (زیرزمینی).
بازار بین المللی حداکثر گردش مالی دارد ، توسط سرمایه گذاران بزرگ ، صندوق های بین المللی و همچنین بانک های مرکزی معامله می شود. بزرگترین مراکز تجارت بین المللی در شهرهایی مانند لندن ، زوریخ ، نیویورک ، هنگ کنگ ، شیکاگو ، دبی واقع شده است.
بازارهای داخلی فلزات گرانبها شامل تجارت در داخل کشور است. آنها با یک آیین نامه خاص ایالتی ، بیان شده در ایجاد مالیات ، سهمیه ، قوانین تجارت و غیره مشخص می شوند.
بازار فلزات گرانبها سیاه یا زیرزمینی هنگامی ایجاد می شود که دولت محدودیت های جدی برای انجام چنین عملیاتی داشته باشد. به عنوان مثال ، تجارت طلا ممنوع است ، آنها شروع به فروش غیرقانونی آن (قاچاق به کشور) می کنند.
علاوه بر این ، این بازار را می توان با توجه به هدف خرید فلزات گرانبها طبقه بندی کرد:
به منظور سرمایه گذاری؛
برای مصارف صنعتی (به عنوان مثال در الکترونیک).
این جوانترین بازارهای بورس است که در اینجا نشان داده شده است. تاریخچه وجود آن با ظهور اولین cryptocurrency در جهان در سال 2008 آغاز شد و تنها حدود یک دوجین سال است. ساختار آن در حال حاضر هنوز به طور کامل شکل نگرفته است (بخشی از این امر به دلیل این واقعیت است که در بسیاری از کشورها هیچ پایه قانونی برای اجرای عملیات با ارزهای رمزنگاری نشده وجود دارد) ، اما به طور کلی می توان آن را به عنوان کل مجموعه ارزهای رمزنگاری موجود و زیرساختهایی که فراهم می کند نشان داد. وجود آنها این زیرساخت می تواند شامل هر دو توان محاسباتی باشد ، به همین دلیل یک رمزنگاری جدید ایجاد و ذخیره می شود و کل مجموعه سازمان هایی که اقدام به فروش ، خرید و تبادل آنها می کنند (مبادلات رمزنگاری و صرافی های مختلف).
مطمئناً از نظر تئوریکی ، هر صاحب رایانه ای که به اینترنت متصل است می تواند کمی cryptocurrency را برای خودش بدست آورد. با این حال ، در واقع ، برای بدست آوردن از این طریق مبلغی معادل حداقل دو دلار آمریکایی ، زمان زیادی می برد. واقعیت این است که ماهیت cryptocurrency به خودی خود به گونه ای ساختار یافته است که هرچه بیشتر از آن بهره برداری شود ، این روند سخت تر می شود و تولید سکه های جدید (سکه ها) به منابع محاسباتی بیشتر و بیشتری نیاز دارد
در حال حاضر ، مزارع تخصصی معدن متشکل از بسیاری از کارتهای تصویری قدرتمند برای استخراج cryptocurrency استفاده می شوند. Cryptocurrency را می توان با استفاده از پردازنده و از طریق محاسبات روی کارت ویدیو تولید کرد. به گونهای پیش آمد که کارت گرافیک از معماری مناسب برای محاسبات ایجاد شده توسط سکه های جدید برخوردار است.
مزارع معدن Cryptocurrency می تواند از چندین کارت فیلمبرداری و همچنین هزاران یا حتی دهها هزار نفر تشکیل شود. بیشتر این مزارع بزرگ در منطقه آسیا و اقیانوسیه به ویژه در چین واقع شده اند (طبق پایان سال 2017 ، حدود 30٪ کل بازار cryptocurrency جهان در آنجا متمرکز شده است).
محبوب ترین در حال حاضر ارزهای رمزنگاری زیر (واقع در نزولی ارزش) است:
بیت کوین
بیت کوین نقدی
داش
اتریوم
علاوه بر این ، هنوز هم تعداد زیادی از انواع مختلف ارزهای رمزپایه در جهان وجود دارد که بسیاری از آنها چنین نیستند و به احتمال زیاد هیچگاه ارزشی ندارند.
شناخته شده ترین سیستم عامل هایی که فرصتی برای تجارت ارزهای رمزپایه (به اصطلاح مبادلات cryptocurrency) فراهم می کنند مانند (واقع در کاهش ترتیب حجم معاملات) هستند:
Binance؛
HitBTC
LiveCoin؛
YoBit؛
پس از صحبت در مورد اینکه چه نوع بورس وجود دارد ، اکنون بیایید به آن سازمانهای زیرساختی که برای اطمینان از عملکرد صاف آنها طراحی شده اند ، بپردازیم.
سازمان های زیرساختی ارائه می دهند:
علاوه بر این ، سازمانهایی از این نوع شامل کلیه مواردی می شوند که از ریسک اعتباری طرف مقابل محافظت می کنند و همچنین قراردادهای فرابورس را با ابزارهای بورس ، مشتقات و قراردادها در بازارهای کالا حساب می کنند.
در کشور ما ، سازمانهای زیربنایی بازار بورس شامل موارد زیر هستند:
همچنین چنین چیزی به عنوان سازمانهای مهم زیربنایی از نظر سیستماتیک مهم وجود دارد. واگذاری چنین مواردی براساس رعایت حداقل یکی از معیارهای زیر انجام می شود: