ویرگول
ورودثبت نام
Sogol
Sogolهر درختی ثمری دارد و هر کس هنری من بی مایه بدبخت تهی دست، چو بید
Sogol
Sogol
خواندن ۱ دقیقه·۴ ماه پیش

پوسته جیرجیرک بی مصرف است؟

من همانم، اری ای جهان من همانم که با باد میرقصد

همانم که با باران میبارد .

سنگ را از درد هایش نرم میکند

در سرما احساس گرما میکند

و در گرما، لا به لای بطن های چپ و راست میان سرخ رگ ها و شاهرگ ها، احساس سرما

ای اسمان با من سخن بگو

از ماه بگو و درخشش ستارگانت را به رخم بکش که من هیچ برای تمنا ندارم

سخت مرا در اغوش بگیر و بفشار

مانند پتویی در سرمای زمستان دورم بپیچ

میخواهم بوی پوست پرتقال های روی بخاری باز در ریه هایم بپیچد

اه ای رویاهای دور از حاشیه، زیر کدام سنگ قایم شده اید؟

سایه ها مرا میترسانند، صندلیِ گوشه اتاق سایه یک دیو بزرگ با ستون فقرات کوچک را دارد

اما افکارم، امان از افکارم که شقیقه هایم را به باد کتک گرفته اند.

افکارم ، سایه دیوی کوچک با ستون فقرات بزرگ را دارد!

مرا توخالی و شکننده میکند، مانند پوست جیرجیرک روی تنه درخت، با کوچک ترین ورزش باد از هم میپاشم.

رویاهای دور از حاشیه، کجایید که ببینید ؟ نه اسب تکشاخ شده ام نه نهنگ ازاد در اقیانوس، من پوسته جیرجیرک شده ام

سوخته و بی مصرف تر از اکسیژن مصرف شده، پوچ و شکسته

اه ای درخت، درخت تنومند من ، تو چگونه با این عظمت مرا تا به امروز خورد نکردی؟ چگونه همچنان من توخالی را روی خود داری و مرا له نکردی؟

شاخه هایت را روی من بکش، مرا بفشار، که من‌خسته تر از انم که در فکر پودر شدن بترسم!

نفسنیاز
۹
۵
Sogol
Sogol
هر درختی ثمری دارد و هر کس هنری من بی مایه بدبخت تهی دست، چو بید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید