صدای تو

هنوز هم صدای تو زیبا ترین چیزی است که وجود دارد، دگر لایق شنیدنش نیستم، میدانم که نبودم، هیچ وقت لایق ان عشق نبودم.

دلم میخواهد زار زار گریه کنم، اما اشک هایم از همان شبی که اب جاری شد، خشک شد.

اری، تورا همه جا میشنوم، میان لحظات، و حتی شیمی.

امروز تورا در شیمی شنیدم، یادت می اید؟ ان را بازی کردیم، افسوس افسوس از من که نمیدانستم قرار است کلمه "آب" مرا نابود کند.

دیدی اخر؟ دیدی من پلید هستم؟ به تو که گفته بودم من ان سفیدی که مینامی نیستم، من همانم که همیشه بودم،عدم وجود نور، ان منم.

حیف که زندگی فرصت نداد، حیف که حس اخر تو حقیقت داشت، چیز بدی در راه بود و ما معصومانه بی خبر از دیو پلید جدایی برای هم میمردیم...

حیف که زندگی فرصت نداد گوش های تو باشم، نشد که درد های تو برای من باشد، نشد که ۱۰۰ برای من باشد و تو صفر شوی، اگر سرنوشت دستش را از زمانه من و تو کوتاه میکرد گونه هایت میشدم اشک هایت را میبوسیدم، به خدا قسم گوش هایت میشدم و جای تو ان حرف های دردناک را به جان میخریدم،اگر این بخت بد به ما اجازه میداد شاید هیچ وقت مجبور نبودیم بدون هم گریه کنیم.

گاهی دلتنگی بیش از حد است، گاهی حتی وقتی اب یخ مینوشم بغض هنوز گلویم را فشار میدهد.

عزیزکم، مرا ببخش، میدانم که تو میبخشی میدانم قلبت انقدر بزرگ است که حتی شیطان را میبخشی، اما من مانند تو نبودم و نیستم.

من نمیتوانم انگونه که تو مرا میبخشی خودم را ببخشم، متاسفم که سوسو را در هم شکستم، شاید روزی بیاید که عزیز تو هم بخندد.

شاید بتوانم در میان لحظات شاد به غم بازنگردم، شاید روزی بیاید که حتی لحظه شادی بسازم.

دوست دار تو آب جاری شده :)