ویرگول
ورودثبت نام
Sogol
Sogolهر درختی ثمری دارد و هر کس هنری من بی مایه بدبخت تهی دست، چو بید
Sogol
Sogol
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

احساساتم این روز ها جیغ بنفش میکشند

امیدی به فردا نیست.

نه...برعکس فردایی وجود ندارد که بتوانم کمی امید بردارم و با خودم به انجا ببرم.

فقط امروز است، امروزی که تمام نمیشود و فقط تکرار و تکرار میوشد، عقربه ساعت قسم خورده است تا به پایش نیفتم و التماس ترحم نکنم جلو نرود.

من همانند جنازه ای که جان دارد روی اقیانوس افتاده ام و امواج این سرنوشت تلخ و زندگی خشمگین مرا به سخره ها میکوبد، با احترام دهان کوسه ها میگذارد و من حتی تلاشی برای تکان دادن انگشت کوچکم نمیکنم، زیرا کسی در ساحل منتظر نیست که مرا در اغوش بگیرد، چه زنده و چه مرده.

من سوختم خدا جان، و تو اعتنایی نکردی، هیچ کس به منی که مانند خاکستر سیگار که با تکان انگشتی دود شد و باد ان را برد اعتنایی نکرد، هیچ کس دستش را دراز نکرد تا خورده خاکسترم را جمع کند، حتی کسی به ان ...فکر هم نکرد.

شبیه دختر بچه پنج ساله ای شده ام که لب دریا قلعه شنی میسازد و این امواج قلدر هر بار قلعه نیمه کاره اش را فرو میریزد، و من هر بار معصومانه در تلاشم با تمام سختی ها ذره های شن را سر جایش نگهدارم اما من را چه به مقابله به ان اقیانوس پر عمق از قلدری؟

شبیه درختم، درختی که بزرگ و سر فراز است، درختی با شاخ و برگی بلند ، اما بی میوه، درختی که حتی کسی دلش نمیخواهد زیر ان بخوابد، درختی که با تبر بریده شد، تمام ریشه هایم جیغ های بنفش میکشند تا که شاید صاحب نشینان این جنگل اعتنایی کنند، اما هیچ کسی زحمت برگرداندن سرش را به سمتم نمیکند.

اکنون افتاده ام، و هیچ کس صدای افتادن این درخت را نمیشنود و اگر هم بشنود برای تبر سوت و جیغی از هورا میکشند، که چقدر ماهرانه این درخت را بر زمین کوبید.

رنگ های مداد های رنگی ام خاکستری شده اند، هرچه بر روی کاغذ میکشم خاکستریست، کسی هست بداند معنای خاکستر را؟

بگذارید کمی گله کنم.

از رنگ بختم.

از رنگ معنایم.

و رنگی که در ان غرق شدم .

خاکستری ، رنگی که هیچ امیدی ندارد، رنگی که دلیلی ندارد، ان منم.

رنگی که کسی را ندارد که به خاطرش بجنگد و حتی شکست بخورد، من هیچ کسی را ندارم، دلیلی برای فردا هم ندارم و به قلدری های ان عقربه ساعت عادت کردم، مانند مرده ای زنده ام که ترکش های درد را دیگر حس نمیکند، حال شبیه تو هستم آب عزیز.

سِر شده، انقدر بی خیال از زندگی و انقدر خسته که حتی دیگر کندن موهایم برایم ارامش بخش نیست، انقدر خسته که دیگر حتی حوصله صدمه زدن را هم ندارم.

درختی افتاده ام که ریشه هایش جیغ های بنفش میکشند اما پوسته این تنه خود را سخت و خاموش نشان میدهد.

درختی که با خاکستری رنگ شده.

۱
۰
Sogol
Sogol
هر درختی ثمری دارد و هر کس هنری من بی مایه بدبخت تهی دست، چو بید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید