وقتی به کابوس فکر می کنیم اغلب این رویاهای بد را با کودکانی مرتبط می کنیم که از هیولاها در زیر تخت می ترسند یا چیزهایی که در تاریکی کمین کرده اند. اما بزرگسالان نیز اغلب کابوس می بینند و گاهی اوقات تکرار می شوند.

یک کابوس مکرر به عنوان یک رویا ناخوشایند تعریف می شود که بارها و بارها در یک دوره زمانی طولانی تکرار می شود.
شاید شما در خواب می بینید که هفته ای یک بار مورد حمله قرار می گیرید. یا شاید کابوس شما شامل تصادف یکی از عزیزان شما می شود و شما هر بار که به خواب می روید آن را تجربه می کنید.
هر نوع کابوس مکرر که ممکن است داشته باشید، بیدار شدن وحشت زده یک احساس وحشتناک است و وقتی می دانید که به احتمال زیاد یک کابوس دیگر دارید ، خوابیدن حتی ترسناک تر می شود.
خوشبختانه درک کابوس های مکرر شما می تواند اولین قدم برای رفع آنها باشد.
در حالی که رویاها مدتهاست که افراد را مجذوب خود کرده است ، هنوز اطلاعات کمی در مورد اینکه چرا ما خواب می بینیم وجود دارد و در مورد اینکه آیا رویا دارای معانی عمیق تری است یا خیر اتفاق نظر چندانی وجود ندارد.
اطلاعات زیادی در مورد کابوس ها وجود ندارد، در حالی که برخی از محققان فکر می کنند کابوس ها ممکن است ناشی از عدم تعادل شیمیایی در مغز باشد برخی دیگر معتقدند که اینها ناشی از مسائل ریشه دار یا تجربیات آسیب زا است و با این وجود برخی معتقدند کابوس ها فقط نشانه ای از تخیل زنده هستند.
پس چرا کسی کابوس مکرر می بیند؟ چند دلیل احتمالی وجود دارد
برخی از محققان معتقدند که کابوس های مکرر ناشی از برآورده نشدن نیازهای روانی مانند خودمختاری ، شایستگی و خویشاوندی است. این نیازهای برآورده نشده می تواند منجر به رویاهای مکرر و در برخی موارد کابوس های مکرر به عنوان تلاشی در پردازش و ادغام این تجربیات شود.

داروها و الکل ممکن است با مواد شیمیایی مغز تداخل داشته باشند و احتمال کابوس دیدن را افزایش دهند. مطالعات نشان داده است که داروهای آرامبخش ، مسدود کننده های بتا و آمفتامین ها به ویژه باعث ایجاد کابوس می شوند. در برخی موارد ، ترک مواد نیز می تواند منجر به کابوس های مکرر شود.
کابوس یکی از شایع ترین علائم PTSD است. آنها اغلب شامل تجربه مجدد همان ضربه ای می شوند که در زندگی واقعی متحمل شده اند (اگرچه ممکن است به یک ضربه خاص در زندگی واقعی نیز مرتبط نباشند).
اختلال شخصیت مرزی یک اختلال سلامت روانی است که با مسائل مربوط به تصویر از خود، مشکل در مدیریت احساسات و رفتار و الگوی روابط ناپایدار مشخص می شود. حدود 49 درصد از افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی کابوس می بینند.
برخی از افراد با کابوس های مکرر ممکن است واجد شرایط تشخیص "اختلال کابوس" باشند. اختلال کابوس یک وضعیت سلامت روانی است که با موارد زیر مشخص می شود:
در حالی که کابوس می تواند در مورد هر چیزی باشد ، محققان دریافتند که برخی از موضوعات رایج برای کابوس وجود دارد.
مطالعه ای در سال 2018 کابوس های رایج در کودکان را مورد بررسی قرار داد. محققان دریافتند که کابوس کودکان اغلب شامل تعقیب و گریز ، تجاوز فیزیکی یا مرگ یا مجروح شدن یکی از عزیزان می شود.

مطالعه ای که در سال 2014 در SLEEP منتشر شد نشان داد که کابوس های بزرگسالان اغلب مشابه هستند. پس از تجزیه و تحلیل بیش از 10 هزار خواب ، محققان دریافتند بیشتر کابوس ها شامل نوعی تجاوز فیزیکی است، مسائل بهداشتی ، مرگ و تهدید نیز شایع بود.
محققان خاطرنشان کردند که ترس همیشه بخشی از کابوس ها نیست. غم ، سردرگمی ، گناه و انزجار اغلب وجود داشت.
کسی که هرگز کابوس های مکرر نداشته است ممکن است فکر کند: این فقط یک خواب بد است پس چی؟ اما هرکسی که کابوس های مکرر را تجربه کرده است می داند که می تواند بر سلامت روحی ، جسمی ، شغلی و اجتماعی شما تأثیر جدی بگذارد.
کابوس ها ممکن است روابط عاشقانه شما را مختل کنند. اگر می دانید که ممکن است با عرق سرد با جیغ بیدار شوید به اشتراک گذاشتن تخت با کسی دشوار است.
همچنین ممکن است در محل کار خسته باشید زیرا شب قبل چندین بار از کابوس های شب بیدار شده اید در نتیجه بهره وری شما می تواند تحت تأثیر قرار گیرد.
هنگام بی خوابی نیز ممکن است در مدیریت احساسات یا حتی اشتهای خود مشکل داشته باشید.
اینها تنها چند مشکل است که ممکن است در نتیجه کابوس های مکرر تجربه کنید. در اینجا آنچه تحقیقات در مورد کابوس های مکرر و عوارض احتمالی آنها می گوید:
یک مطالعه در سال 2014 پیوندی بین کابوس های تکراری و خودکشی در جانبازان جنگ نشان داد. 8 مطالعه ای در سال 2017 نشان داد که کابوس های مکرر با خودآزاری غیر خودکشی در بین دانشجویان کالج ارتباط دارد.
چیزی که کابوس ها را از رویاهای بد متمایز می کند این واقعیت است که کابوس ها بیدار شدن افراد را متقاعد می کنند. محرومیت از خواب با انواع مشکلات سلامت جسمی و پیامدهای احساسی مرتبط است از جمله افزایش خطر ابتلا به افسردگی تا چاقی.
کابوس ها همچنین با افسردگی ، اضطراب و سایر اختلالات خلقی همراه بوده اند.
اگر کابوس های مکرر را تجربه می کنید با پزشک خود مشورت کنید. پزشک شما ممکن است بخواهد یک آزمایش کامل فیزیکی انجام دهد تا دلایل احتمالی پزشکی برای کابوس ها را رد کند. پزشک شما همچنین ممکن است ارجاع به یک درمانگر را توصیه کند که می تواند در بهبود خواب شما کمک کند ، مشکلات روانپزشکی زمینه ای را برطرف کرده و کابوس های شما را کاهش دهد.
درمان کابوس های مکرر بستگی به علت آن دارد گاهی اوقات ، چند تغییر در شیوه زندگی می تواند آنها را کاهش دهد.

در مواقع دیگر ممکن است تغییر دارو ضروری باشد. ممکن است پزشک بتواند دارویی را تجویز کند که می تواند کابوس ها را کاهش داده یا دارویی را که در ایجاد آنها موثر است تغییر دهد.
درمان نیز می تواند مفید باشد. درمانگران اغلب از درمان نوردهی برای درمان PTSD استفاده می کنند و این می تواند کابوس های مکرر را کاهش دهد.
درمانگران همچنین ممکن است از روش مواجهه برای درمان مستقیم کابوس ها استفاده کنند. این ممکن است شامل صحبت در مورد کابوس ها و یافتن راه های سالم برای مقابله با ناراحتی ناشی از آنها باشد.
انواع مختلف روان درمانی ممکن است در کاهش کابوس های مکرر نیز موثر باشد حتی زمانی که علت این کابوس ها مشخص نیست. درمانگران ممکن است از افراد بخواهند رویاهای خود را بنویسند ، با جنبه های مختلف آنها ارتباط برقرار کنند یا ممکن است از آنها بخواهند که به دنبال پایان های جایگزین برای کابوس های خود باشند.
اگر با یک کابوس مکرر دست و پنجه نرم می کنید از درخواست کمک نترسید. صحبت با پزشک یا درمانگر می تواند کلیدی در استراحت بهتر شما باشد. چند تغییر ساده در زندگی شما یا کار در مورد موضوعی خاص ممکن است به شما کمک کند یک بار برای همیشه بر یک کابوس غلبه کنید.