آلودگی هوا در دوران کودکی با نگرانی های مربوط به سلامت روان در 18 سالگی مرتبط است.
تحقیقات جدید منتشر شده در JAMA Network Open تاثیر ملموس اکسید نیتروژن و ذرات معلق را نشان می دهد دو آلاینده هوا که می توانند سیستم عصبی مرکزی را تحت تأثیر قرار دهند و باعث نگرانی های جسمی و روانی شوند.

این یافته ها تأکید می کند که کودکانی که در دوران رشد در معرض آلودگی هوا قرار گرفته اند در مقایسه با همسالان خود که کمتر در معرض خطر قرار گرفته اند ، در معرض خطر بیشتری برای مشکلات روانی قرار دارند.
محققان گروهی از 2039 کودک را که در سالهای 1994 و 1995 در بریتانیا متولد شده بودند در طول دوران کودکی دنبال کردند و سپس با آنها در سن 18 سالگی مصاحبه کردند تا علائم روانی را با توجه به عوامل خطر مختلف بررسی کنند.
تیم تحقیقاتی عوامل خطر آلاینده های هوا را جدا کرده و دریافتند که قرار گرفتن بیشتر در معرض اکسید نیتروژن و ذرات معلق با خطر بیشتری برای نگرانی های مربوط به سلامت روان مرتبط است.
هلن الفیشر کتر آسیب شناسی روانی در کالج کینگ لندن توضیح می دهد که اکسید نیتروژن (NOx) نباید با اکسید نیتروژن یا گاز خنده که یک ترکیب شیمیایی متفاوت است اشتباه گرفته شود.
اکسید نیتروژن در دندانپزشک استفاده نمی شود. در عوض این ترکیب شیمیایی دارای بوی قوی و تند است و همراه با یک مه مایل به قهوه ای رنگ آشنا است که بر فراز شهرهای بزرگ یا مناطق صنعتی شناور است.
دکتر فیشر می گوید که اکسید نیتروژن یک ترکیب تنظیم شده است که توسط وسایل نقلیه موتوری و زباله های صنعتی ایجاد می شود و خاطرنشان می کند که غلظت زیاد اغلب در نزدیکی جاده های شلوغ یافت می شود. او می گوید که این آلاینده های گازی به تشکیل مه دود و باران اسیدی کمک می کنند.
علاوه بر این محققان میزان ذرات معلق یا آلودگی ذرات را اندازه گیری کردند که ذرات جامد بسیار کوچک و قطرات مایع نیز در هوا معلق هستند. دکتر فیشر توضیح می دهد: "عمدتا از وسایل نقلیه موتوری بخاری های چوب سوز و صنایع ناشی می شود. در طول آتش سوزی جنگل ها یا طوفان های گرد و غبار، آلودگی ذرات می تواند به غلظت بسیار بالایی برسد."
محققان دریافتند که میزان بیشتر قرار گرفتن در معرض این آلاینده های هوا در دوران کودکی و نوجوانی با مشکلات کلی سلامت روانی در 18 سالگی ارتباط دارد.
دکتر فیشر توضیح می دهد که این مسائل مربوط به سلامت روان شامل شرایطی است که در داخل بیان شده است ، مانند افسردگی و اضطراب. شرایط بیان شده خارجی ، مانند اختلال رفتار و سوء مصرف مواد و شرایط مربوط به تحریف در تفکر مانند دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند.

این یافته ها را نمی توان با سایر عوامل خطر از جمله نگرانی های قبلی در مورد سلامت روانی کودکان ، عوامل بیولوژیکی و سابقه خانوادگی بیماری روانی ، یا خطرات مربوط به فقر و تفاوت های همسایگی توضیح داد.
دکتر فیشر توضیح می دهد که آلودگی هوا بر سلامت روان تأثیر منفی می گذارد و تاکید می کند که قرار گرفتن در معرض آن می تواند یک عامل خطر برای ایجاد بیماری های روانی در نظر گرفته شود. آلودگی هوا در حال حاضر با آلزایمر ، پارکینسون ، سکته مغزی و سایر بیماری های سیستم عصبی مرکزی مرتبط است.
به دلیل ارتباط بین قرار گرفتن در معرض ابتدای زندگی و افزایش خطر علائم سلامت روانی ، تشخیص های اضافی از جمله بیماری های روانی-می تواند با قرار گرفتن در معرض ارتباط باشد.
کارشناسان می دانند که این سموم بر مغز تأثیر می گذارد و با ارتباط آنها با بیماری های سیستم عصبی مرکزی مشخص شده است. اما دکتر فیشر توضیح می دهد که برای درک دقیق چگونگی آلودگی هوا و آسیب رساندن به سیستم عصبی مرکزی مطالعات بیشتری لازم است و نیاز ویژه برای ادامه اندازه گیری ارتباط بین قرار گرفتن در معرض و پیامدهای منفی را مشخص می کند.
او می گوید که آلودگی هوا مستقیماً با حرکت در طول سیستم عصبی بینی به مغز می رسد و می تواند به طور غیر مستقیم از طریق التهاب سیستمیک بر مغز تأثیر بگذارد. آلودگی هوا همچنین وارد سیستم عروقی می شود که مسیری را ایجاد می کند که احتمالاً از طریق سد خونی مغزی وارد مغز می شود یک مرز نیمه نفوذ پذیر که جریان مواد مغذی را کنترل می کند و به محافظت از مغز در برابر سموم کمک می کند.
دکتر فیشر توضیح می دهد که آلودگی هوا می تواند عملکرد ایده آل مغز را مختل کند در نهایت منجر به اختلال و مرگ نورون ها می شود سلول هایی که ورودی حسی را دریافت می کنند و پیام هایی را از مغز به دیگر قسمت های بدن ارسال می کنند. انتقال دهنده های عصبی که سیگنال هایی را بین نورون ها حمل می کنند نقش مهمی در سلامت روان ایفا می کنند. عدم تعادل و اختلال می تواند منجر به برخی از بیماری های روانی شود.
این اثرات مزمن و تجمعی هستند و ممکن است سالها اثرات ملموسی ایجاد نکنند. دکتر فیشر اشاره می کند که این نگرانی خاصی برای کودکانی است که مغز آنها ممکن است به طور کامل رشد نکند یا در صورت تحت تأثیر قرار گرفتن در حالت عادی کار نکند که احتمالاً منجر به روانی می شود.
آلودگی هوا علاوه بر تأثیر منفی بر سلامت روان با تأثیر منفی بر سیستم عصبی مرکزی ، اغلب با عوامل استرس زای مجاور همراه است. دکتر فیشر تأکید می کند که اکسید نیتروژن عمدتا از آلاینده های ناشی از وسایل نقلیه ناشی می شود و بنابراین با مشکل ترافیک پر سر و صدا مواجه می شود که می تواند خواب را مختل کرده و سایر نگرانی های مربوط به سلامت روان را به دنبال داشته باشد.
دکتر فیشر می گوید تحقیقات بیشتری برای درک تاثیر آلودگی هوا بر جمعیت های خاص مورد نیاز است. او توضیح می دهد که یافته های او بیشتر مربوط به کشورهایی است که دارای آلودگی متوسط هوا و کنترل های نظارتی هستند و توضیح می دهد که تحقیقات باید برای تعیین ارتباط در کشورهایی که میزان آلودگی هوا بیشتر است ، از جمله چین ، نپال و هند ادامه یابد.
در حال حاضر سازمان بهداشت جهانی تخمین می زند که از هر 10 نفر 9 نفر در سراسر جهان در معرض سطوح بالای آلاینده های هوای بیرون هستند. قرار گرفتن در معرض از ترکیب احتراق سوخت های فسیلی در وسایل نقلیه ، نیروگاه ها و دفع زباله و همچنین فرآیندهای تولیدی و صنعتی ناشی می شود.
براند تأکید می کند که تغییرات آب و هوا بر کیفیت هوا برای مردم بومی تأثیر می گذارد زیرا آتش سوزی های جنگلی در دفعات و شدت در سرزمین های قبیله ای و نزدیک آن افزایش می یابد. این جامعه همچنین به دلیل وابستگی به وسایل نقلیه قدیمی و به دلیل میزان دسترسی کمتر به برق ، وابستگی بیشتر به ژنراتورها تحت تأثیر آلودگی سوخت دیزل قرار می گیرد. این ارتباط بین ظلم سیستمیک و افزایش خطر قرار گرفتن در معرض آلاینده های هوا را برجسته می کند.
به طور کلی ، سطح آلودگی هوا در طول قرنطینه COVID-19 کاهش یافت ، به این معنی که احتمال تماس نیز کاهش می یابد. پیش بینی ها نشان داد که تغییرات رفتاری ناشی از همه گیری - یعنی کاهش سفرها و رفت و آمد روزانه - آلاینده های اکسید نیتروژن را در بسیاری از مناطق (از جمله شهرهای بزرگ) بین 20 تا 50 درصد کاهش می دهد. این نشان می دهد که به عنوان یک جامعه جهانی ، می توان تغییرات قابل اندازه گیری را دنبال کرد.

اگرچه نگرانی ها در مورد کیفیت هوا جدی است ، اما نگران نباشید که آلودگی هوا شما را در تمام فصل نگه می دارد. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) توضیح می دهد که هنوز امن ترین راه برای جمع شدن با دوستان و خانواده در خارج از منزل است ، به خصوص اگر در اطراف کسانی باشید که واکسینه نشده اند. همچنین برای سلامت روان شما بسیار مفید است.
نوجوانانی که قادر به بیرون رفتن در زمان قرنطینه بودند میزان بالاتری از بهزیستی عاطفی را در مقایسه با همسالان خود گزارش کردند و این تعداد زمانی که خانواده در خارج از خانه به سر می بردند حتی بیشتر بود.
براند تأکید می کند که آلودگی ازن ، یک اصطلاح گسترده که شامل اکسید نیتروژن و سایر آلاینده های گازی است ، واکنش گرما دارد. این بدین معنی است که وقتی بیرون گرمتر است بدترین حالت است. برای بسیاری ، آلودگی هوا در ماههای پاییز ، زمستان و بهار در محدوده قابل قبولی است اما در تابستان به نگرانی تبدیل می شود.
براندت می گوید بهترین راه برای لذت بردن از فضای باز در هوای گرم برنامه ریزی از پیش است. فعالیتهایی را برای صبح برنامه ریزی کنید که آفتاب در گرمای شدید خود قرار ندارد و قبل از خروج از منزل ، گزارش کیفیت هوای محلی را بررسی کنید.
درک خطرات باعث می شود که همه بتوانند از خود محافظت کنند و می تواند الهام بخش اقدامات سازمان یافته در برابر آلاینده ها باشد. از طریق سازمانهای مختلف ملی و محلی در حال حاضر منابع را جمع آوری کرده و تغییر ایجاد کنید.