
این بخش، فصل اول خلاصهی کتاب «ساختن: حقیقتهای نانوشته دربارهی ساختن محصول، تیم و شغل» نوشتهی تونی فادل است.
اولین شرکتی که آیفون را ساخت را میشناسی؟ اگر به اپل فکر کردی، دوباره فکر کن. البته اسم آن محصول آیفون نبود، «مجیک لینک» بود، اما بسیاری از کارکردهای گوشیهای هوشمند امروزی را داشت: صفحهی لمسی، ایمیل، اپلیکیشن، بازی، امکان خرید بلیت هواپیما و حتی شکلکهای متحرک. مشکل فقط این بود که وقتی در سال ۱۹۹۴ عرضه شد، کسی آن را نمیخواست. برای آدمهای اهل فناوری اسباببازی جالبی بود، اما بقیه نیازی به آن نداشتند.
شرکت سازندهاش «جنرال مجیک» نام داشت و تونی چهار سال روی مجیک لینکِ محکومبهشکست کار کرد. با این حال از آن تجربه پشیمان نیست، چون کمکش کرد بفهمد واقعاً به چه چیزی علاقه دارد. او خودش را وقف شرکت کرد و گاهی هفتهای تا ۱۲۰ ساعت کار میکرد.
ما توصیه نمیکنیم همین کار را بکنی، اما درست است که وقتی چیزی را پیدا میکنیم که عاشقش هستیم، طبیعتاً بیشتر به کار میپردازیم. برای یادگرفتن هرچه بیشتر، گاهی دیرتر میمانیم، زودتر میآییم یا در آخر هفتهها و تعطیلات هم کار میکنیم.
اوایل بزرگسالی بهترین زمان برای برداشتن گامهای بزرگ بهسوی هدفهای شغلی است، حتی اگر مسیر پر از زمینخوردن باشد. در واقع اگر مراقب نباشی، تنها مانع واقعی موفقیتت بیعملی است. اگر هیچ مسیری را انتخاب نکنی، هرگز نمیفهمی چه چیزی برایت جذاب است. در این سن معمولاً افراد خانوادهی کمتر، دارایی کمتر و جایگاه اجتماعی کمتری داری که ممکن است از دست بدهی؛ پس زمان خوبی برای ریسککردن و امتحانکردن گزینههای شغلی مختلف است.
و اگر مثل تونی کاری را پیدا کردهای که شادت میکند، بهترین کار این است که دنبال همان حس بروی. تونی به محض آشنایی با دنیای گوشیهای هوشمند مجذوبش شد و همین علاقه در نهایت او را به اپل رساند، جایی که در تیم آیپاد و بعد آیفون کار کرد.
وقتی چیزی را که به آن علاقه داری پیدا کردی، قدم بعدی پیداکردن کسانی است که همین علاقه را دارند. دوست پیدا کن، مربی پیدا کن و بهخاطر خدا شغلی بگیر. این فرصتت است که ردی در دنیا بگذاری و وقت گرانبهایت را صرف چیزی معنادار کنی. لازم نیست از همان اول هدفهای خیلی بلند بگیری، اما باید بدانی چه چیزی میخواهی یاد بگیری و با چه آدمهایی میخواهی کار کنی. از آنجا به بعد منابع لازم برای ساختن هرچه میخواهی بسازی را پیدا خواهی کرد.
