
این بخش، فصل اول خلاصهی کتاب «الگوریتم» نوشتهی جان مکنیل است.
سال ۲۰۱۵ بود که از جان مکنیل، نویسندهی کتاب، برای اولین بار خواسته شد به تیم شرکت خودروی الکتریکی تسلا بپیوندد. او در ابتدا کمی گیج شده بود؛ آیا بهتر نبود کسی با تجربهی بیشتر در تولید انبوه خودرو انتخاب میشد؟ اما ایلان ماسک، یکی از بنیانگذاران تسلا، توضیح داد که دقیقاً همین موضوع بود که او نمیخواست. یک مدیر ارشد از یک شرکت بزرگ خودروسازی، تمایلی به اقدام سریع و قاطع نداشت؛ او همیشه به دنبال حفظ وضع موجود بود. تسلا مشکلات فوری داشت و پول چندانی هم برای حل آنها در اختیار نداشت، پس با توجه به سالها تجربهی مکنیل به عنوان کارآفرینی که به استارتاپها کمک میکرد رشد کنند، او دقیقاً همان فردی بود که ماسک به دنبالش بود.
در چند سال بعد، نویسنده با چالشهای متعددی روبهرو شد که در نهایت به کشف چیزی انجامید که اکنون «الگوریتم» نامیده میشود؛ پنج اصل که همگی دربارهی حل مشکلات و رشد کسبوکار هستند.
بیایید با اصل اول شروع کنیم: هر قانونی را زیر سؤال ببر.
این اصل ممکن است از دنیای استارتاپها و شرکتهای بزرگ نوآور مانند تسلا یا اسپیسایکس ماسک کمی بدیهی به نظر برسد، اما این موضوع اهمیت آن را کم نمیکند. در واقع، این اصل یکی از پایههای اساسی الگوریتم است، چون شگفتانگیز است که وقتی هیچچیز را بدیهی فرض نکنی، چه دستاوردهایی میتوانی داشته باشی. هر قانون، هر الزام، هر فرضیه؛ الان زمان آن است که همهی آنها را واقعاً زیر سؤال ببری.
ممکن است شگفتزده شوی که چقدر قوانین بهظاهر تغییرناپذیر میتوانند شکسته شوند. همانطور که نویسنده در اوایل کار خود در تسلا کشف کرد، حتی قوانین کشورهای خارجی، کشورهایی که به انعطافپذیری معروف نیستند، میتوانند وقتی به نفع همه باشد، تغییر کنند.
در این مورد، آن کشور چین بود. از آنجا که چین بزرگترین بازار خودرو در جهان بود، با تخصص عمیق در تولید و اشتیاق زیاد برای خودروهای الکتریکی، فهمیدن راهی برای ورود به این کشور بخش مهمی از پازلی بود که باید حل میشد. بزرگترین مشکل این بود که از هر شرکت خارجی انتظار میرفت با یک نهاد دولتی مشارکت کند. این در نهایت به معنای تقسیم سود و واگذاری بخشی از مالکیت بود. همهی غولهای جهانی که وارد چین شده بودند، این ساختار را پذیرفته بودند.
اما ایلان ماسک زیر بار این موضوع نرفت. با اینکه این اساساً یک قانون دولتی بود، او آن را به هیچ وجه غیرقابل تغییر نمیدید. در عوض، به مکنیل و تیمش دستور داد راهحلی پیدا کنند.
پس آنها موضوع را به شکل یک پرسش دنبال کردند: اگر این قانون آنقدرها هم که به نظر میرسید سفتوسخت نبود و جای مذاکره وجود داشت چه؟ در نهایت، چین اولویتهای خودش را داشت؛ آنها به دنبال ایجاد شغل بودند و میخواستند در حوزهی انرژی پاک پیشرو باشند. پس تیم نویسنده استدلالی ساختند که اهداف تسلا را با آرزوهای چین همراستا میکرد. و در نهایت، پس از حدود یک سال مذاکرهی مستمر، به یک نقطهی عطف رسیدند: مجوز تأسیس اولین کارخانهی خودروسازی با مالکیت صددرصد خارجی در چین برای تسلا.
توصیهی اینجا این نیست که واقعیت را نادیده بگیری. این نتایج از فرآیند بررسی دقیقتر به دست آمدند و از این درک که بسیاری از «قوانین» توسط زمینه، انگیزهها و تاریخچه شکل گرفتهاند. وقتی این عناصر را بهوضوح ببینی، شروع میکنی به دیدن اینکه چطور قوانین میتوانند تغییر کنند.
بسیاری از سازمانها در لایههایی از قوانین به ارث رسیده فعالیت میکنند. برخی از آنها بیشک مفیدند، اما برخی دیگر میتوانند مانند دستبندهایی عمل کنند که مانع رشد و نوآوری تو میشوند. پس با دقت به نحوهی کارکرد امور در سراسر کسبوکار نگاه کن، از طراحی محصول گرفته تا فرآیندهای داخلی. سؤال بپرس و ببین کدامیک واقعاً ضروریاند و کدامیک مانع پیشرفت تو هستند. اگر کسی شانه بالا انداخت و گفت «نمیدانم، همیشه همینطور بوده»، آن دقیقاً میتواند فرصتی برای یک بهبود بزرگ باشد.
