
این بخش، فصل اول خلاصهی کتاب «اصلگرایی» نوشتهی گرگ مککیون است.
برای اینکه در انبوه کارهای غیرضروری غرق نشوی، باید اصل اصلگرایی را در زندگیات جاری کنی.
زندگیمان آنقدر پر از وظیفه و مسئولیت است که تشخیص مهمترینها، یعنی اولویتهای واقعیمان، برایمان دشوار میشود. حتی اگر با تلاش زیاد همهی کارهایمان را مرور کنیم و بهترینها را انتخاب کنیم، باز هم دستمان پر از کارهای بیش از حد باقی میماند.
این حجم زیاد بهشدت به بهرهوریمان آسیب میزند. خوشبختانه با پذیرفتن اصلگرایی میتوانیم اولویتهایمان را سر و سامان دهیم.
اصلگرایی حول چهار محور اصلی میچرخد:
• کمتر انجام بده، اما بهتر انجام بده. اساس اصلگرایی، تلاش بیوقفه برای شناسایی چیزهای کماهمیتتر زندگی و حذف آنهاست، تا بتوانی آنچه باقی میماند را در سطحی بالاتر انجام دهی.
• این تصور را کنار بگذار که باید همهچیز را به دست بیاوری؛ در عوض مسیرهای مشخصی را انتخاب کن که بتوانی در آنها برجسته شوی. اصلگرایی بهمعنای پیشرفت کوچک در جهات زیاد نیست، بلکه انتخاب یک جهت و گامهای بزرگ در همان چیزهایی است که برایت مهمترند.
• پیوسته از خودت بپرس و برنامههایت را بهروز کن. تصمیمگیری دربارهی اینکه چه چیزی ارزش انجام دادن دارد و چه چیزی باید رها شود، فرآیندی همیشگی است. آدم اصلگرا همواره در حال ارزیابی این است که آیا کاری که انجام میدهد واقعاً ارزش وقتش را دارد یا بهتر است زمان و انرژیاش را جای دیگری بگذارد.
• سرانجام، وقتی آن معدود کار حیاتی از میان انبوه کارهای پیشپاافتاده جدا شد، آدم اصلگرا هیچ زمانی را برای عملیکردن این تغییرات هدر نمیدهد.
هرچند همهی اینها ساده به نظر میرسد، اما بیشتر ما در واقع فاصلهی زیادی با این هدف داریم. در فصلهای بعدی خواهید دید که چقدر از رویکرد اصلگرایانه دور هستیم.
