
این شعله که در جان من انداخته شوری ،،،، ، ، ، ، ؛ از نایره چشم شرر بار تو بوده ؛،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، ؛ افتاده به جونانم هوس بوسهای زان لب آتش ؛، ،،،،،؛ این سوز دل و این و سرخی این چشم ترم کار تو بوده؛چون نام تورا داد زنم بر دل چاهی ؛ ،،،، ،،،،،،،،،،،، خاکش بشود آب و سنگش چو ماهی ؛ ،،،، ،،،،،،،،،، دریا شود و جوش خروشش از ذات گوهر بار تو بوده ؛ خورشید شده چشم تو نور زده بر دل افلاک ؛،،،،،،،،،، هر کور نبیند ، بجز چشم و دل پاک ؛،،،،،،،،،،،،،،،،،، این روشنی دیده و دل از دل بیمار تو بوده ؛،،،،،،،،،،، من ذره ناچیز بودم در کف این راه ، چه سخت شدم ؛صاف شدم ، چون به سرم خورده بسی پا ؛،،،،،،،،،،، این برق جلایی هم اگر هست ، زان است که دلم یار ؛تو بوده ؛
، ،،،، ؛ بهلول افشار شاعر خراسانی ؛ ،،،،،، ، ،