
اگر تا به حال فیلمهای رمانتیک دیده باشید، معمولا دو نفر را میبینید که همیشه راهی برای کنارهم بودن پیدا میکنند- مهم نیست که چه موانعی سر راهشان باشد. آن هم یک دلیل دارد: آنها عاشق همدیگر هستند.
اما در زندگی واقعی، فقط عشق برای ادامه یک رابطه، کافی نیست.
در حالی که بدون شک عاشقبودن حس خوبی به ما میدهد و حتی برای سلامتیمان هم خوب است، این احساسات به تنهایی باعث ایجاد روابط عاشقانه و پایدار نمیشوند.
در اینجا، نشانههایی را توضیح میدهیم که نشان میدهند شاید زمان آن رسیده که رابطهتان را پایان دهید:
هر شخص نیازهایی دارد که باید در یک رابطه برآورده شوند. این نیازها میتوانند احساسی باشند، مثلا اینکه بخواهید زمان بیشتری را در کنار همسر خود بگذرانید، و یا اینکه نیازی عملی باشد، مثلا اینکه از آنها بخواهید به شما در مدیریت مسایل مالی کمک کنند.
وقتی یکی از طرفین احساس کرد که دیگری نیازش را برآورده نمیکند، باید درباره این موضوع با یکدیگر صحبت کنید. اگر شریک زندگیتان حاضر نیست برای تحقق آن نیازها، تلاش کند یا به شما کمک کند، یا اینکه کلا نیازهایتان را فراموش کرده یا آنها را نادیده میگیرد، باید خیلی جدی به این موضوع فکر کرد، زیرا یک زنگ خطر جدی محسوب میشود.
وقتی در محلکار ارتقا میگیرید و یا با یک مسئله مهم خانوادگی روبرو میشوید، اولین کسی که میخواهید به او بگویید کیست؟
در یک رابطه کامل و سالم، پاسخ به این سؤالات باید شریک زندگی شما باشد. داشتن همکاران قابل اعتماد در محلکار بسیار عالی است، اما، اگر دائماً برای پشتیبانی به آنها روی میآورید، ممکن است علامت این باشد که شما پشتیبانی مورد نیازتان را از سوی شریک زندگی خود دریافت نمیکنید.
اگر شما یا شریک زندگیتان، نیازهای عاطفی یا جسمی خود را با افرادی خارج از رابطه خود رفع میکنید، این یک نشانه روشن است که احتمالاً زمان آن رسیده است که رابطهتان را پایان دهید.
طبیعی است که با صحبتکردن درباره یک سری از نیازهایتان که میدانید ممکن است شریک زندگیتان نتواند آنها را برآورده کند، احساس ناراحتی کنید. اما در روابط سالم، زوج ها به راحتی درباره نیازهایشان به راحتی با یکدیگر صحبت میکنند.
بعضی افراد فکر کنند،" این کار مرا وابسته نشان میدهد". بنابراین، نیازهایشان را سرکوب میکنند.
پنهان کردن احساسات واقعی خود به دلیل نگرانی از نحوه برخورد شریک زندگی، به مرور زمان، فقط یک رابطه نادرست را طولانیتر میکند.
اگر نتوانید از ترس رویارویی با شریک زندگی خود کنار بیایید، حتما باید با یک مشاور خانواده در این باره صحبت کنید.
اگر هیچکس از رابطه شما پشتیبانی نمیکند، این یک زنگ خطر است. اگر افراد مهم زندگیتان، میبینند فردی که عاشق او هستید، شما را خوشحال نمیکند، بهتر است که به نظرات آنها گوش دهید.
اگر تصمیم دارید به هر قیمتی این رابطه را نگه دارید، کمکم شروع به دروغ گفتن درباره او به خانواده و دوستانتان میکنید، حتی به خودتان هم دروغ میگویید. حتی ممکن است خود را از عزیزانتان جدا کنید یا کمی از آنها فاصله بگیرید تا نگرانیهای آنها درباره رابطهتان را نشنوید.
اگر میتوانید فقط یکبار، بدون تعصب، از اطرافیانتان بخواهید دلیل مخالفت آنها با شخصی که با او در ارتباط هستید را به شما بگویند و سعی کنید منطقی به آنها گوش کنید، شاید نکاتی را دیده باشند که شما متوجه آنها نشدهاید.
تحقیقات نشان میدهند که افراد، ترجیح میدهند در روابطی که در آن زمان و تلاش زیادی سرمایهگذاری کردهاند، باقی بمانند.
آنها حتی اگر در رابطهشان احساس خوشحال نکنند، ترجیح میدهند در رابطه باقی بمانند زیرا در غیر اینصورت احساس شکست در زندگی میکنند.
اگر هر دوی شما همدیگر را دوست دارید و میخواهید در رابطه باقی بمانید اما مشکلاتی باهم دارید، بهتر است از مشاوره زوجین استفاده کنید.
اما اگر پس از گذشت حدود یک سال تلاش در رابطه، هنوز با یکدیگر به توافق نرسیدید و در برآورده کردن نیازهای یکدیگر ناموفق هستید، بهترین تصمیم جدا شدن است، هر چند اصلا تصمیم آسانی نیست.