تو در سکوت رفته بودی
بی خداحافظی
این را از فنجان خالی چایت دیدم...
به دنبالت آمدم
از پله ها پایین می‌رفتی
نامت را صدا زدم
صدایم با تو رفته بود
نامت را نشنیدم که می‌گویم
یک پله پایین تر رفتی...
نامت را صدا زدم
صدایم پیشم مانده بود
نامت را نشنیدی که می‌گویم
یک پله پایین تر رفتی...
نامت را صدا زدم
این بار صدایم
نه پیش من ماند و نه به دنبال تو آمد
یک پله پایین تر رفتی...
نامت را صدا نزدم
نرفتنت را تمنا نکردم
تماشای ماندنت خواست چشمانم نبود
یک پله پایین تر رفتی...
«خداحافظ»
من لایق پایانم
ناگفته‌ها بگو و بعد برو
ایستادی
پله ها تمام شد
ماندی
و باز هم نشنیدم
صدایت با تو مانده بود
و نوبت من رسید
که یک پله پایین بیایم...
