بیش فعالی کودکان یکی از معضلات جدی کودکان و والدین در جامعه امروزی است که می توان گفت تقریبا از هر ۲۰ کودک، یک کودک به این مشکل دچار است. بیش فعالی یک اختلال رفتاری است که باعث به وجود آمدن مشکلات خفیف و شدید در توجه و تمرکز کودکان می گردد.

کودکان بیش فعال، بی قراری ها و عدم تمرکز بیشتری نسبت به کودکان دیگر دارند که زندگی روزه مره آنان را تحت تاثیر قرار می دهد. بیش فعالی به هیچ عنوان مشکلی نیست که حل آن را به گذر زمان سپرد، بلکه در هنگام مواجهه با بیش فعالی، می بایست هر چه سریع تر به درمان آن اقدام کرد. چرا که اگر این مشکل پیشروی کند، ممکن است تا آخر عمر همراه فرد باشد و با ایجاد مشکلات دیگر، زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. امروزه با توجه موقعیت جامعه بشری و تغییر سبک زندگی مردم، علائم بیش فعالی در اکثر کودکان دیده می شود. اما جایی این مشکل جدی می شود که این علائم به صورت شدیدتر و دنباله دارتر در رفتار کودک مشاهده شود. که در این صورت می بایست حتما با مراجعه به مشاور و روانشناس کودک، این مشکل را پیگیری کرده و برای کنترل و درمان آن به کمک روانشناس کودک، اقدام کرد.

از علائم بارز بیش فعالی میتوان به تکانشی بودن بیش فعالی یا فعالیت بیش از حد کودکان و ننشستن در یک مکان مشخص به مدت طولانی اشاره کرد، و همچنین بی قراری پی در پی کودکان، بدین معنی که کودکان بیش فعال دائما در حال حرکت و جا به جا شدن هستند. به همین دلیل است که کودکان بیش فعال در مدرسه از نظر انضباط و رعایت مقررات، از بقیه کودکان در سطح پایین تری قرار دارند. به یاد داشته باشید که عدم توجه به بیش فعالی و عدم اقدام برای کنترل و درمان این مشکل، می تواند باعث تشدید بیش فعالی شود. دوره های اولیه بیش فعالی که بیشترین آمار اختلال عدم توجه و تمرکز در آن دیده می شود، مربوط به کودکان ۳ تا ۷ سال است. اما برای کودکان بالای ۷ سال هم این مشکل کم نیست و حتی در بزرگسالان نیز این مشکل دیده می شود.
از دیگر علائم بیش فعالی می توان به عدم تمرکز و عدم توجه اشاره کرد، اما نه با دیدن یک یا دوبار از این علائم. بلکه تشخیص عدم تمرکزی که مربوط به بیش فعالی است، در طی ماه ها صورت می گیرد. این کودکان نمی توانند به راحتی بر روی موضوع خاصی توجه کنند یا در حین نوشتن تکالیف خود، با کوچک ترین صدا یا حرکت، تمرکز خود را از دست می دهند و دفتر های مشق آن ها پر از غلط های املایی و خط خوردگی است. این نوع بیش فعالی، دارای فعالیت و جنب و جوش کمتری نسبت به بیش فعالی تکانشی است و اکثرا کودکان به دنبال خیال پردازی هستند و حتی در برخی موارد خستگی و بی حالی مفرط آن ها باعث می شود معلمان و سایر اطرافیان، آنان را تنبل بنامند.

همانطور که مطالعه کردیم، بیش فعالی دارای علائم بسیاری است که باید تشخیص درست و دقیق آن را به دست روانشناسان کودک ماهر و دلسوز بسپاریم و همچنین در صورت بروز علائم بالا، سریعا به درمان و پیشگیری بپردازیم. چرا که بیش فعالی مشکل و اختلال جدی و سرنوشت سازی است و اگر به آن توجه نشود، هم کودکان و هم والدینشان رنج می کشند. اما این نکته را نیز باید دانست که هر تحرک و بازیگوشی و یا حواس پرتی و عدم تمرکز، نشانه بیش فعالی کودک نیست. تشخیص دقیق این امر، کار روانشناس کودک است.