هفته‌ی پیش خیلی هفته‌ی خوبی بود، با تصمیمات بزرگی برام به همراه بود که همه‌شون تا اینجای کار ختم به خیر شدن، این حس بزرگ شدنی که الان دارم خیلی عجیبه از طرفی ازش خوشم میاد و حس خوبی بهم میده و از طرفی یه حس ترسی نسبت بهش دارم حس ترس از چی؟ نمیدونم شاید مسئولیت پذیری شاید تنها بودن تو کارا نمیدونم دقیقا از چی ولی میدونم هرلحظه ممکنه کارا خوب پیش نره و در این صورت نمیدونم چیکار باید کنم. درمورد روابطم، عقایدم، شغل و حتی ادامه تحصیل و خانواده‌ام دچار سردرگمی‌ام. هرکدوم به صورت جداگونه ذهنم رو درگیر میکنه و تنها کاری که الان ترجیح میدم انجام بدم فکر نکردن به هیچکدومه.
